Frans Bauer: 'Ik ben trots dat ik er het levende bewijs van ben dat je het als stotteraar heel erg ver kunt schoppen'

, door (nj)

frans bauer

Frans Bauer «Ik zal je zeggen: in mijn kindertijd was het echt wel extréém beroerd met me gesteld – qua stotteren, bedoel ik dan. Mijn moeder stuurde me geregeld met een boodschappenlijstje naar de slagerij om me als het ware over de drempel heen te helpen, maar dat liep meestal op een drama uit. Een pond gehakt bestellen, dat vond ik eigenlijk al compleet ondoenbaar, laat staan een halve kilo speklappen. Dan stond het klamme zweet op de kleine Fransje Bauer z’n voorhoofd, hoor! Maar weet je waar ik op een gegeven moment in mijn leven achter ben gekomen? Hoe meer een stotteraar zich druk maakt over dat stotteren, hoe meer hij ook zál stotteren. Als je bijvoorbeeld bang bent om de mist in te gaan bij een woord dat met een 'sch' begint, dan ben je eigenlijk al bij voorbaat verloren: dan zúl je de mist ingaan als je tien sch-sch-schelletjes sch-sch-schouderham moet bestellen. Toen ik dat besefte, is het een stuk beter beginnen te gaan. En nu presenteert deze stotteraar zelfs programma’s op de televisie, zoals daar zijn 'Bananasplit'!»

HUMO Jij hebt nooit stottertherapie gevolgd?

Bauer «Nee, ik ben helemaal op eigen houtje van mijn extreme gestotter afgeraakt, ook al doordatik in de loop der jaren meer zelfvertrouwen heb gekregen. Als artiest die, zeg maar, wijd en zijd bekend is, heb ik me ook nooit voor mijn stotteren geschaamd. Integendeel: ik ben trots dat ik er het levende bewijs van ben dat je het als stotteraar heel erg ver kunt schoppen. Eigenlijk moet ik in het 'Guinness Book of Records', ja toch? Ik ben de enige stotteraar ter wereld die bekend is in Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, België én Nederland.»

HUMO Klopt niet: Rowan Atkinson is ook een stotteraar, en diens personage Mr. Bean is zelfs wéreldberoemd.

Bauer «Ja, maar Mr. Bean praat nooit: zo is het natuurlijk gemakkelijk om als stotteraar wereldberoemd te worden (lacht luid). Nee, dat was uiteraard maar een grapje. Als we maar kunnen blijven lachen, hè? Vind ik toch.»

HUMO Doet me eraan denken: jij hebt toevallig geen goeie mop over stotteraars in huis?

Bauer «Euh... Jawel. Maar ’t is wel nogal een vunzige.»

HUMO Ik luister.

Bauer «Komt een stotteraar bij de dokter: 'D-d-d-dokter, ik v-v-vind dat mijn p-pl-plasser v-v-veel te g-g-groot is.' Die dokter vraagt 'm of-ie z'n plasser wil bovenhalen, stelt vast dat die inderdaad wel érrug groot is, en zegt: 'Ga hier effe liggen, dan snijd ik er wel een stuk tussenuit.' De dokter verdooft onze stotteraar, snijdt een stuk uit z’n piemel en hecht de rest weer aan mekaar. Vervolgens zegt-ie: 'Kom over twee weken terug, dan kijken we hoe de boel geneest.' Twee weken later komt de man in alle staten terug: 'Dokter, er is een mirakel gebeurd: sinds u mijn plasser heeft ingekort, ben ik volledig gestopt met stotteren!' – 'Wat fijn voor u, meneer.' – 'Ja, dat vind ik ook. Mijn vrouw is helaas minder enthousiast: zij heeft toch liever een stotterende man dan een man met een kleine piemel. Zou u er dat stuk van twee weken geleden niet gewoon weer tussen kunnen zetten?' En wat denk je nou dat die dokter antwoordt? Hè?»

HUMO Geen idee, Frans.

Bauer «'E-e-e-eens ge-ge-ge-geven, b-b-b-b-blijft ge-ge-geven.' (Komt niet meer bij) Is-ie goed? Ja, hè? Wahahahahaha! Ja, zelf lig ik iedere keer weer helemaal blauw, hoor.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven