0110: Berichten aan de Bevolking

Sommigen richten zich tot een volk, waarvan ze graag denken dat het eenvormig is.
Anderen mikken op het kiesvee en doen straffe uitspraken.
Wij, schrijvers, sturen berichten aan de bevolking, mensen die al dan niet toevallig samen een land bewonen.
Ieder van u spreken wij toe. En u doet met onze woorden wat u wil.
Maar we hopen u wel te beroeren en aan het denken te zetten.
We kijken u in de ogen.

"Literair programma"

'Berichten aan de Bevolking' is een initiatief van de auteurs Piet Joostens en Kamiel Vanhole, Het Beschrijf (Brussel), vzw De Groene Waterman (Antwerpen) en Walry (Gent), ter gelegenheid van 0110.

BESTE BEVOLKING,

Zoals u weet ben ik de beroemde auteur Herman Brusselmans. Vele mensen dragen mij op handen en vaak is het zo dat ze, als ik iets zeg, met gespitste oren luisteren en jazelfs ter harte nemen wat ik verkondig. Sterker nog, velen volgen mij in mijn zienswijzen, overtuigingen en principes. Daarom is het niet onbelangrijk dat ik u, met het oog op de komende verkiezingen, suggereer wat u het beste in het kieshokje kan uitrichten. Welnu, zelf ben ik een overtuigd socialist, temeer omdat ik van huis uit een linkse jongen ben, vooral met dank aan m'n grootvader, die in de jaren vijftig de socialistische partij in Hamme-Moerzeke uitbouwde tot het bastion dat ze thans nog altijd is. Zijn kernwoorden waren verdraagzaamheid, uitstaanbaarheid, amalgamisme en toffigheid. Dat zijn woorden die me uit het hart gegrepen zijn, en die, zo hoop ik, ook onze hedendaagse socialistische politici vermogen te inspireren. Tevens zijn het woorden die uitgekrast zijn in de dictionaires der verfoeide rechtste partijen, wat een extra reden is om deze partijen op om het even dewelke verkiezingsdag compleet te negeren. Kortom, stem net als Herman Brusselmans voor de socialisten en help op die manier zorgen voor een Vlaanderen waarop ook onze kinderen trots kunnen zijn. Ten strijde, kameraden.

Was getekend,

Herman Brusselmans
(auteur-dichter-denker)

Wáár ziet een blinde in het zwart van de nacht een lichter zwart?
Ik hoop dat zo meteen
De heren het u zullen vertellen.
Ik weet het al te wel (ik ben een dichter)
En het hangt mijn keel uit als ik zie
Hoe blinden ook in de zwartste nacht niet willen zien.

Uit Bericht aan de bevolking', 1962

Hugo Claus

HOI POLLOI,

Waarschijnlijk komt het nooit echt goed
Maar erger kan het vast
Verlies dus niet uw hoofd en moed
Bezorg uzelf geen last.
Wanneer u straks achter 't gordijn
De potloodstomp laat gelden
Weersta dan dapper het venijn
De wereld vraagt om helden.

HET REGENT ZWARTE BOLLEN

Ze zeggen dat ze honger hebben en toch hebben ze dikke buiken.
En het zit daar vol vliegen die ze niet uit hun ogen krijgen.
Vliegen bevatten volgens mij toch veel proteïne.
Dat ze die dan opeten! Dat zijn dan ineens twee vliegen in één klap.

Ze zeggen dat ze dakloos zijn en wonen in vuile straten.
Ze zeggen dat ze zo niet willen leven.
En dan blaast er een orkaan hun huizen' weg en spoelt een modderstroom de straten proper.
En met een klein beetje geluk zijn ze zelfs van hun leven vanaf.

Ze hebben allemaal geen recht van klagen.

Maar wij! Wij, manneke, manneke toch, wat wij allemaal moeten verdragen.
Marokkanen en Turken die dezelfde bus pakken als wij!  Dezelfde, hé!
Werklozen die profiteren van ons fantastisch sociaal vangnet en gebruik maken van een werkloosheidsuitkering! Onwaarschijnlijk!
En dan de Walen! Manneke, manneke toch, die degoutante Walen met hun Frans en hun... Frans. Verschrikkelijk.
Zo kan ik hier niet leven. Ik wil met een riotgun op straat negers gaan afknallen of kinderen, wat maakt het uit. Zo zwart ziet het in mijn bolleke. Bij mij zitten de vliegen aan de binnenkant van mijn ogen. Bij mij zit de honger in mijn hoofd. Ik heb geen bolle buik, ik heb een hol hoofd.

Help mij. Ik zink, ik ben al dieper dan de bodem.
Is er licht aan het einde van de tunnel? (Ja, maar ge zijt dan wel op Linkeroever.)
Is er zomer na de winter? (Nee, meestal lente.)
Heb ik nu al commentaar op mijn eigen commentaar? (Geen commentaar.)

Dimitri Leue