Humo's Klassiekers van Nu : Ian McEwan, 'Amsterdam'

Na de crematie van Molly Lane blijven drie ex-minnaars, allen heren van stand, verweesd achter: een succesvol componist, de hoofdredacteur van een kwaliteitskrant en een rechts minister met premierambities. Molly's schokkende dood én een set foto's in haar nalatenschap inspireren de eerste twee tot een sardonisch verbond dat hun leven op het spel zet, hun vriendschap op de proef stelt en de politieke carrière van de derde ondermijnt.

'Amsterdam' is een eigentijdse fabel en een morele pageturner, waarmee Ian McEwan de lezer een lach en een traan ontlokt.

De schrijver

Ian McEwan (1948) behoort al bijna dertig jaar tot de top van de Britse literatuur. Naast 'Amsterdam' zijn het verfilmde 'De cementen tuin' en de internationale bestseller 'Boetekleed' zijn bekendste romans.

Het fragment

'Niemand miste haar. Hij keek nu om zich heen naar zijn medebegrafenisgangers, velen van zijn leeftijd, Molly's leeftijd, met een speling van een jaar of twee. Die voorspoed, die invloed, dat succes van hen onder een regering die ze bijna zeventien jaar hadden veracht. Talking bout my generation. Wat een energie, wat een geluk.

Na de oorlog grootgebracht met schoolmelk en sinaasappelsap van de staat, daarna gesteund door de behoedzame, onschuldige voorspoed van hun ouders en toen volwassen geworden met volledige werkgelegenheid, nieuwe universiteiten, fleurige pockets, de gouden eeuw van rock-n-roll, betaalbare idealen.

Toen de ladder onder hen vermolmde, toen de staat haar tiet terugtrok en een kenau werd, waren zij al veilig, consolideerden ze, en waren van alles de vormende kracht - smaak, mening, vermogen.'