Caroline Gennez

Vorige dinsdag kondigde Bert Anciaux aan dat hij sp.a-lid wordt. Prompt ging in zijn nieuwe partij jong en oud, bekend en onbemind, verkozen en verkiesbaar een week lang op de vuist. Bert maakt het gezellig. Toen het stof eindelijk was gaan liggen, monsterde voorzitter Caroline Gennez een tikje daas de scherven. Ze vroeg zich af hoe het in godsnaam allemaal zo gekomen was. De verklaring is nochtans niet ver te zoeken: in de bijzondere psyche van Bert Anciaux. Het alfa en omega van diens wereld is de eigen navel. 't Is een ongeneeslijke narcist, of om het à la Anciaux te zeggen: iedereen moet Bert héél graag zien.

"'Niemand snapt hoe het zo'n vaart heeft kunnen nemen.'"

Die nooit genoeg gestreelde eigenliefde maakt de man niet geweldig geschikt voor de politiek. Neem nu Anciaux de minister. Een beleid die naam waardig, maakt keuzes en zal dus onvermijdelijk ook ontgoochelen. Dat is natuurlijk geen optie voor de allemansvriend Anciaux. Dankzij de overschotten van de Vlaamse regering wist hij gestaag het cultuurbudget te verhogen, zodat hij buitenmate kwistig met subsidies kon strooien. IJdele sinterklaaspolitiek.

Neem vervolgens Anciaux de partijvoorzitter. De geschiedenis van VU, ID21 en Spirit/Vl.Pro etaleert een systeem: terwijl de verkruimeling inzet, verzuimt Anciaux aan de verenigende taak van een voorzitter. In plaats daarvan versnelt hij de deconfiture door te pruilen dat hij voorop loopt en dat de rest van zijn partij hem maar niet kan bijbenen. Narcistische Calimeropolitiek.

Neem, tot slot, Anciaux het partijlid. Door voor zijn beurt te spreken, brengt hij zijn nieuwe voorzitter in problemen, zijn nieuwe partij in verwarring en zijn electoraal kapitaal in vrije val - nog voor zijn lidgeld op de sp.a-rekening staat! Autistische tafelspringerpolitiek. En een bijzondere prestatie, want uiteindelijk zaten er weinig weerhaken aan het nieuwtje dat vorige week gecommuniceerd moest worden. Voor Gennez past het aantrekken van Anciaux in haar poging de sp.a uit te breiden met mensen die in hoge mate het partijprogramma onderschrijven maar niet de Internationale in de drie landstalen uit het hoofd kennen. Voor Anciaux gaat het om een logische evolutie van kartelpartner naar volwaardige partner. 't Was een overstap die door Steve Stevaert jarenlang voorbereid is en dus in de sterren geschreven stond. Als zo'n evidentie al tot ongelukken leidt, mag geenszins het beste voor de toekomst verhoopt worden. Gennez zal wel redeneren dat men een gegeven paard niet in de bek ziet. Tenzij het van bij de psychiater komt, Caroline, of het er één van Troje is.