No Balls, No Glory; A Polaroid Story (2)

The Groupie Trick

Terwijl ik aan het genieten ben van een warm bad, overloop ik de lessen die ik bij N.E.R.D geleerd heb:

1. Een backstagepas is geen garantie voor een polaroid.
2. Je moet assertief zijn, maar beleefd blijven.
3. Groupies raken backstage.

Hoe raken groupies binnen? Hoe trekken ze de aandacht van de artiest? Tijdens het optreden oogcontact zoeken van op de eerste rij? Een sexy glimlach? Een opvallende outfit? Ik beslis om moedig te zijn, de groupie in mij naar boven te halen en te zien hoever ik daarmee raak. Dit betekent wél dat ik ervoor moet zorgen dat ik op de eerste rij raak. Ik ga funky en fresh: ik kies mijn kleurrijkste bloesje - mét bloemenprint - uit en hoop dat de combinatie met een stel gigantische oorringen mij 'Illadelph'-waardig zal maken, want mijn volgende doelwitten zijn Black Thought en Questlove van The Roots.

First things first: uitvissen hoe ik binnen raak. Omdat The Roots optreedt op Feest in het Park, bekijk ik de line-up van die dag. Mijn hart maakte een sprongetje al ik lees dat The Subs ook spelen. De trotse auteurs van die geweldige track 'Fuck That Shit' zijn de laatste tijd erg goed bezig: ze hebben net een nieuwe plaat uit met een geweldige hoes! Nu, ik ken één van de bandleden een beetje, en ik stuur hem onmiddellijk een sms met de vraag of hij mij van dienst kan zijn. Gelukkig krijg ik snel een sms terug: hij kan me een backstagepasje aanbieden, want het liefje van één van de bandleden is ziek geworden. Lang leve bacteriën!

Polaroid: check! Outfit: check! Ik ben er helemaal klaar voor. Wanneer mijn vriendin en ik aankomen op het festival, hebben we nog maar één doel voor ogen: de eerste rij tijdens het optreden van The Roots. Als we de juiste tent bereiken, is het vorige optreden net beëindigd, en in een mum van tijd hebben we de hele tent voor ons alleen. Perfecte timing! We kiezen een goeie plek bij de hekken aan het podium - récht voor de microfoon. Terwijl we wachten, word ik opgebeld door één van mijn contacten in de muziekindustrie. 'Ik kan je op het podium krijgen,' zegt hij me. Op het podium? Ik denk even na maar besluit dat het geen goed plan is. The Roots is een gerespecteerde, serieuze band met een kritisch publiek: die stoor je niet tijdens een optreden - ze zijn tenslotte N.E.R.D niet. Alles hangt nu af van mijn overtuigingskracht als groupie...

Ouni

Lees verder op www.ouni.be/blog