No Balls, No Glory; A Polaroid Story - GZA

© Elisabeth Ouni

GZA - Ancienne Belgique

Mijn eerste 'No Balls, No Glory'-optreden dat zal plaatsvinden in de AB: naar mijn bescheiden mening de coolste concertzaal in België, toch zeker voor hiphopconcerten. Ik ben ervan overtuigd dat een échte artiest daar magie kan creëren. Ik zag er ooit Jay-Z optreden en dat was briljant.

Ik ben geen wandelende Wu-Tang Clan-encyclopedie, maar ik ken mijn klassiekers. Ik heb de groep leren kennen via mijn eerste vriendje. De jongen op de bank naast mij in de middelbare school heeft de Wu-Tang-platen die hij mij geleend heeft nooit meer teruggezien, waarvoor mijn excuses.

Dus toen ik hoorde dat GZA - één van de eerste groepsleden van Wu-Tang Clan - naar België zou komen met zijn 'Liquid Swords'-tour wist ik meteen dat hij in mijn polaroidreeks moest zitten. Geen twijfel mogelijk. GZA, aka The Genius!

Ik bel wat rond om te zien wat ik kan forceren, maar het wordt al snel duidelijk dat ik er alleen voor sta. Ik mail naar GZA's platenmaatschappij in België. Die willen me tot mijn grote verbazing wel helpen, maar ik moet niet te veel verwachten. Ik krijg een gsm-nummer waarnaar ik vlak na afloop van het concert moet bellen. Afwachten dus.

Aangekomen in de AB wandel ik op mijn gemak de zaal binnen. Geen gillende vrouwen, geen geduw, geen massa volk; ik kan rustig om een pintje gaan en zonder probleem mijn plaatsje op de eerste rij weer innemen. Zalig.

Beat Drunx speelt het voorprogramma en doet dat niet slecht. Ik ken de groep niet, maar ze maken een goede eerste indruk en dan vooral MC Rubski. Ze hebben vrij snel de aandacht van het publiek, hun act zit goed, en wat rijmen betreft kan er hen niemand op de vingers tikken. Vlotjes.

Roots Manuva volgt Beat Drunx op. Ik vind Roots Manuva geweldig en hou van zijn unieke stijl. Maar dit optreden, ach ja, het suckt. Hij is ofwel volledig bezopen ofwel compleet stoned. Bovendien draait hij zijn rug meermaals naar het publiek terwijl hij een babbeltje slaat met de dj. Onbeleefd! Volgende keer beter, hoop ik.

Wanneer het optreden van Roots Manuva er bijna opzit begint de zaal serieus vol te lopen. Het is duidelijk dat iedereen voor één artiest komt: GZA. Het publiek wacht met het geduld van een ninja: rustig en met de ogen strak gericht op de microfoon op het podium.

Een kinderstem klinkt door de speakers. De zaal is donker. 'They were supposed to kill my father, but they didn't.' Het publiek begint luidkeels 'WU WU WU WU WU' te roepen, alsof ze deel uitmaken van een sekte die geduldig wacht op zijn spirituele leider. 'That was the night that everything changed.' De muziek begint, de intro van 'Liquid Swords' speelt door de speakers.

GZA is er.

Ouni

Lees het vervolg op www.ouni.be/blog

GZA © Elisabeth Ouni

Killah Priest © Elisabeth Ouni

• Blog van Elisabeth Ouni