De Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs: Peter Verhelst en Carll Cneut

De auteur: Peter Verhelst beweegt zich als een vis in het water van de Vlaamse literatuur- en theaterwereld. Zijn roman 'Tongkat' won in 2000 Gouden Uil, en zijn dichtbundel 'Nieuwe sterrenbeelden' werd recent bekroond met de Herman de Coninckprijs. 'Het geheim van de keel van de nachtegaal', een bewerking van 'De Chinese nachtegaal' van Hans Christian Andersen, is zijn eerste kinderboek. Het kaapte al een Boekenwelp, een Boekenpluim en de Woutertje Pieterse Prijs weg.

Het begin: 'Honderden jaren geleden lieten mannen hun hoofd nog kaalscheren tot ze op hun achterhoofd nog maar één haarlok overhielden. Die haarlok lieten ze groeien tot ze als een dunne, zwarte slang over hun rug kronkelde. De vrouwen droegen hun hele leven lang kinderschoenen om hun voeten klein te houden. Zo lang is het geleden dat de Keizer der Keizers van China aan alle tuiniers van het land het bevel gaf naar het Paleis der Paleizen te komen.'

Het slot: 'Kijk maar. Doe een wens als je ons ziet. Ga op de toppen van je tenen staan. Strek je armen uit. Zie je ons? Zie je mij? Beweeg je armen op en neer. Zo. Op en neer. Vertrouw me. Spring maar. Kom!'

Daartussenin: vertelt Verhelst het sprookje van Andersen door de ogen van een klein keukenmeisje, dat moedig weerstaat aan de hielenlikkerij aan het hof en het grote verdriet van de keizer. Hij doet dat in zijn kenmerkende sensuele stijl. Al even verleidelijk zijn de kleurrijke, imposante, soms haast angstaanjagende illustraties van Carll Cneut.

De vaststelling: het heeft lang geduurd eer Verhelst eens iets voor kinderen uitbracht.

Peter Verhelst «Ik heb de tekst zes jaar geleden al geschreven, voor een theatervoorstelling van Pantalone. Daarna is-ie een tijdje blijven liggen. Bovendien: een illustrator als Carll moet je twee jaar van tevoren strikken. Nadat hij van alles verschoven had, heeft hij acht maanden aan de tekeningen gewerkt.»

Verhelst «Waanzin, hè. Ik stond er zelf ook versteld van. Hij werkt erg minutieus, en hij heeft een monnikengeduld. Een deel van zijn tijd gebruikt hij alleen om een stijl te vinden. Ik voelde me al lichtjes schuldig dat ik hem zoiets aandeed. Ik kan me voorstellen dat hij het wel voor een paar jaar gehad heeft met tuinen tekenen.»

Het resultaat: tevreden?

Verhelst «Moh ja gij!

»Kijk, het was Cneut of niets: ik wilde absoluut met Carll werken. Het leuke was dat we onmiddellijk op dezelfde golflengte zaten. Met zijn tekeningen heeft hij een nieuw verhaal bij mijn woorden gemaakt.»

Verhelst «Je zou denken dat illustraties je verbeelding beknotten, maar die van Carll zijn listig: zelfs als je ze vijftig of honderd keer bekeken hebt, blijven er dingen die je nog niet gezien hebt. Zijn keukenmeisje is een heel ontroerend wezentje: klein en kwetsbaar, je hebt goesting om haar vast te pakken. Tegelijk is ze eigenwijs: ze kijkt heel nuchter naar alle mensen die zo dwaas doen aan dat hof.»