De maat is vol voor Johan Demol (3)

Demol «Debie is volgzamer dan ik, en dus mocht hij de veiligheidsspecialist worden. Terwijl ik toch al veel langer meedraai en veel meer stemmen haal. Maar ik zit op het vlak van veiligheidsbeleid niet volledig op de lijn van de partijtop, dus vraagt men mij daar niet voor.

»Een tijdje geleden ben ik er achter gekomen dat de partij een heuse werkgroep veiligheid en justitie heeft - ondermeer Bart Debie en Filip De Man zitten erin. Nu, laat je die mannen doen, dan mogen agenten er straks gewoon met de matrak op los slaan. Kijk, ik vind veiligheid een groot probleem, maar de politie boven de wet stellen, lijkt me geen goede zaak. In een rechtstaat zijn er regels die je moet respecteren. Je kan het systeem beter laten werken, dat wel, maar dat is echt niet hun voornaamste zorg.»

Demol «De partijtop wilde vooral niet dat ikzelf te groot werd in Brussel. Daarom hielden ze me via Filip De Man onder controle. De Man maakt deel uit van de oude West-Vlaamse connectie: hij is heel goed bevriend met Vanhecke en Dewinter. Het officiële partijstandpunt is altijd geweest dat we een meerderheid zouden trachten te halen aan Vlaamse kant om zo het bestuur in Brussel te blokkeren, maar in werkelijkheid heeft de top er alles aan gedaan om die strategie zelf te torpederen. De enige keer dat het bijna zover was - toen de peilingen ons in 2004 een Vlaamse meerderheid in Brussel voorspiegelden - is Filip Dewinter in eigen persoon naar Brussel afgezakt: hij verklaarde in de pers dat de Franstaligen, mocht het VB de macht krijgen, in het beste geval faciliteiten zouden krijgen in de hoofdstad. Die uitspraak was natuurlijk bedoeld om Franstalige kiezers die op het VB zouden kunnen stemmen af te schrikken. Men wilde helemaal geen groot succes in Brussel. Anders zou ik incontournable kunnen worden, en een bedreiging vormen voor de partijtop.»

Demol «Dat ben ik niet meteen van plan, nee, tenzij ze me straks expliciet komen zeggen dat ik eruit moet. Het laat me eerlijk gezegd totaal koud. Op dit moment voel ik vooral een geweldige onverschilligheid. We zien wel.»