
In 2006 stuurde Hectors een lezersbrief naar Humo: een oproep om op te letten voor luide muziek tijdens concerten en fuiven. Ook in de uitgebreide afscheidsbrief die hij eind vorige week achterliet, sprak hij de hoop uit dat zijn daad anderen zou doen inzien hoe schadelijk lawaai kan zijn voor het gehoor: 'Ik wil niet dat iemand anders hetzelfde overkomt als mij. Zorg allemaal goed voor uw oren! Bescherm ze! Of blijf weg uit te hard lawaai! Ik kan het niet genoeg benadrukken.'
Dossier gehoorschade: de lezersbrief van Dietrich Hectors uit 2006
Uit: Humo 3428; 16 mei 2006
Als tinnituslijder ben ik heel blij dat de gevolgen van te luide muziek op de oren de media halen. Tinnitus zoals beschreven in Humo 3427 is inderdaad een zeer vervelende kwaal: je zit voor de rest van je leven met een constante pieptoon (of een ander geluid) opgescheept. Ik heb het een tiental jaren geleden, op mijn zestiende, in een lichte vorm opgelopen, toen ik zonder gehoorbescherming naar een veel te luid concert was geweest.
Van de ergste vorm van oorschade wordt echter geen gewag gemaakt: hyperacusis. Dat is overgevoeligheid voor lawaai, en komt bijna altijd samen met tinnitus voor. Het is die hyperacusis die van je leven een hel maakt. Iedereen loopt soms een lichte vorm van geluidstrauma op: na een nachtje stappen komt men met lichtjes piepende oren thuis, maar de volgende ochtend is het meestal weg. Bij een ergere vorm van geluidstrauma heb je wekenlang een luide pieptoon in de oren. Lachende mensen, kletterend bestek of borden, zingende vogels of zelfs je eigen stem, het doet allemaal verschrikkelijk veel pijn aan je oren.
Na enkele weken verdwijnt het geluidstrauma, maar meestal hou je er blijvende schade aan over: een lichte piep in de oren en een verlaging van je pijndrempel voor lawaai. Met als gevolg dat de tinnitus en hyperacusis bij elke luide fuif of optreden erger worden. Na een tijd is de piep in je oren zo luid dat je er gek van wordt. Nooit meer stilte! Je kan gesprekken van meer dan twee personen niet meer aan, in cafés kan je zelfs met oorbescherming niet meer komen, zelfs tikken op het toetsenbord is te luid. Zelfs de sociaalste mens durft niet meer buiten te komen, en je vrienden kunnen je maar moeilijk geloven, want je ziet er kerngezond uit.
De impact op je leven is fenomenaal: uit werken gaan kan niet meer, je gaat leven als een kluizenaar en suïcidale gedachten zijn na jaren van jezelf opsluiten niet veraf.
Als iemand zich in bovenstaand verhaal herkent en niet weet wat gedaan, neem dan contact op met dr. De Ridder van het UZA (coördinaten op www.oorsuizen.be). Deze neurochirurg heeft mij door middel van medicatie van de ergste vorm van tinnitus en hyperacusis afgeholpen, en is voor zover ik weet de enige arts in België die er iets van af weet. Ik raad mensen met deze kwaal af naar oorartsen te gaan. Van hen heb ik meermaals moeten horen: 'Niets aan te doen, leer ermee leven.'
Aan iedereen die dit leest: koester je oren! Draag geluidsbescherming bij luide optredens, fuiven en in discotheken. Als ik met deze brief ook maar één persoon voor tinnitus en hyperacusis heb behoed, ben ik een gelukkig man.
Dietrich Hectors, Essen.











































De Kreuners stoppen
Wil dit dan zeggen dat Walter Grootaers op de arbeidsmarkt terechtkomt?
Bright
Hoe zou het nog zijn met ...
... de kleine van Sarkozy?
vanovertwater
De Kreuners
Walter heeft het begrepen, Koen al een tijdje geleden.. Nu nog Diene Meuris en Vanderlinden doen zwijgen en t land kan er weer tegen...
dj noel P