
Het is een vreselijk enge gedachte, maar zo zou de wereld er misschien uitgezien hebben als The Beatles nooit hadden bestaan. Je vraagt je af wat voor muziek je in dat onzalige geval vandaag op je iPod zou hebben staan: een afschuwelijke mix van countrynummers, klassiek en noveltyhits? Zouden er zonder Beatles überhaupt wel bands bestaan? Of tournees? Of festivals? Of zou zonder hen de jeugd ergens midden jaren 60 de muziek finaal de rug hebben toegekeerd?
Een wereld zonder Beatles bestáát nochtans: die begon om precies te zijn op 10 april 1970, de dag dat Paul McCartney aankondigde dat de band zou splitten. In die wereld leven we nog steeds, want - in tegenstelling tot duizenden andere bands - kwam het bij The Beatles nooit tot een reünie. Bovendien leek Apple Corps, het bedrijf dat al jarenlang het Beatles-nalatenschap beheert, er de voorbije drie decennia alles aan te doen om de wereld zo Beatles-loos mogelijk te houden. Het beleid van Apple bestaat erin zijn goedkeuring te weigeren telkens als één van de vier partners (Paul McCartney, Ringo Starr, de Lennon-erven en de Harrison-erven) niet akkoord gaat met een voorstel. Dat wil zeggen dat, als Ringo tandpijn heeft of als Paul weer eens overhoop ligt met Yoko Ono, het feestje mooi niet doorgaat. Ook al staat er een fortuin op het spel.
Door de belangen van de Fab Four als een overbezorgde moederkloek te bewaken en tegelijk Siberisch koud te blijven tegenover de wensen van de Beatles-fans, is Apple bijzonder slordig omgesprongen met de nalatenschap. Zo is het bedrijf meer dan één jubileumgelegenheid domweg vergeten te vieren. Liever verspilt Apple kostbare tijd met dwaze Las Vegas-musicals over The Beatles en pogingen om songwriting credits 40 jaar na datum nog te wijzigen. Apple schrikt ook steevast terug voor nieuwe technologie: de cd was al zeker drie jaar courant in gebruik vooraleer de Beatles-catalogus in '87 eindelijk op een schijfje werd gebrand.
Nog iets waarin Apple uitblinkt: eindeloos uitstellen - ook wel 'langdurig onderhandelen' genoemd. Dertig jaar na de originele release van 'Yellow Submarine' (voor één keer misten ze een jubileumjaar eens níét) brachten ze in '99 de volledig digitaal geremixte en geremasterde 'Yellow Submarine Sondtrack' uit. De cd gaf een aanlokkelijk voorsmaakje van hoe de Beatles-songs zouden kunnen klinken in de 21ste eeuw en in stereo. Vol ongeduld keken we uit naar de geremasterde rest van de catalogus, maar - begrijpe wie begrijpen kan - Apple liet ons liever nog tien jaar lang hunkeren. Dat de remasters intussen toch al vier jaar klaar op de planken liggen, maakt nog iets moeilijker te vatten dat we tot 9 september 2009 hebben moeten wachten vooraleer de complete digitale Beatles-catalogus eindelijk in de winkels ligt.
Maar hoe onzinnig Apple ook omspringt met het nalatenschap, de magie van de Fab Four krijgen ze niet stuk. Want in tegenstelling tot Apple namen The Beatles in hun tijd wél de touwtjes stevig in handen. En hoe! Een hoop vernieuwingen in de muziekindustrie mogen ze op hun naam schrijven, en op hun briljante ideeën hebben duizenden anderen een carrière kunnen bouwen. Om de re-release met feestelijk trompetgeschal - en een streepje sitar - luister bij te zetten, hebben we voor u op een overzichtelijk rijtje gezet wat of wie we zoal aan de vier sympathieke Liverpudlians te danken hebben.
Het volledige eerste deel van 'De 55 voornaamste verwezenlijkingen van de Fab Four' leest u in Humo 3600 van dinsdag 1 september.















































![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


Valse waakhond
Rottkwijler!
Knalfabeet
Hoe zou het zijn met...
Wimpy's?
Knalfabeet
Griekenland
En als ze daar nu gewoon eens zouden beginnen werken, zou de crisis dan opgelost raken?
JeeVee