Voor de 21-jarige Bo Vanluchene Humo-dichter wilde worden, was ze een gewone studente Journalistiek die wel eens poëzie schreef. Het begon met een indiaan in het struikgewas en het intellectuele niveau bleef gelijkmatig stijgen met de flauwiteit van de humor. Ze is een vrouw.
Deze gedichten leverden haar een finaleplaats op:
Op een dag... zag
kabouter Wesley twee zwarte poezen
in doorkijkbloezen. AH!! zeiden
ze Help ons, wij brengen elkaar ongeluk!
Gewoon achterstevoren lopen antwoordde
retuobak Yelsew Maar pas wel op voor mols-
hopen. Zo gezegd zo gedaan gingen de
katten op hun weg Ja lap sisten ze Nu hebben
we de bladspiegel gebroken
BEGIN
Dré.
de mensen in het dorp waren verbonden
met kabels. ze kenden nog het klappen
van de stoelen en het schurken van het
bier tegen het glas. ze namen de maat
en leerden de dans tot de avond in
nieuws verzandde. er bleef nog
muziek in de kamer, toen jaren
later de slaap de dromer nam.
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
Valse waakhond
Rottkwijler!
Knalfabeet
Hoe zou het zijn met...
Wimpy's?
Knalfabeet
Griekenland
En als ze daar nu gewoon eens zouden beginnen werken, zou de crisis dan opgelost raken?
JeeVee