De zeventienjarige Mathijs Tratsaert schrijft, schildert, en zit in de Chiro. Poëzie is een passie geworden, haast een levensgezel. Hij is geobsedeerd door de nacht en de zee, de meeste van zijn gedichten zingen daar dan ook over. Soms waag hij zich op wat gevaarlijkere gronden zoals de crisis of oorlog; ça c'est la vie.
Deze gedichten leverden hem zijn finaleplaats op:
Kabouter Wesley
op een dag
zei mijn zusje
kabouters bestaan echt
ik keek op en
glimlachte
einde
lijk
Comakind
O kind van de laatste eeuw,
ongeboren uit de zwartste aarde.
O moeder van het laatste uur
wormen kronkelen in u
en door de poorten van uw hemel.
O ik die denk:
Ocharme 't kind van mijn tijd, gij zult nooit leven.















































![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


Valse waakhond
Rottkwijler!
Knalfabeet
Hoe zou het zijn met...
Wimpy's?
Knalfabeet
Griekenland
En als ze daar nu gewoon eens zouden beginnen werken, zou de crisis dan opgelost raken?
JeeVee