Belgen in het buitenland: Milow

© Eva Vermandel

Milow is hot in Duitsland. 'You Don't Know' en 'Ayo Technology' staan er in de top van de hitlijsten, en Jonathan Vandenbroeck (28) is er een graag geziene gast in tv-shows.

"'dEUS is het establishment, niet ik'"

Vanavond zit hij in 'Willkommen bei Mario Barth' op RTL, goed voor vijf miljoen kijkers. Hij zal er 'You Don't Know' spelen, de song die hem in 2004 een finaleplaats in Humo's Rock Rally opleverde. Daarnet heeft hij in zijn kleedkamer te horen gekregen dat ze van hem ook een duet verwachten met gastheer Mario Barth, in de vrije natuur een stand-upcomedian. De zogenoemde Wunschhit is vandaag 'Looking for Freedom' van David Hasselhoff, met Barth op elektronische speelgoeddrums en Vandenbroeck op een veelkleurige metalgitaar. En o ja, op het einde van de song zal er vuurwerk uit die gitaar komen. 'No worrie!' roept Barth, wiens Engels veel aan de verbeelding overlaat. Samen met Milow in de show vanavond: het vaste item 'Danny Currywurst', en acht lingeriemeisjes die tegen elkaar spelen op een opblaasbaar voetbalveld.

Na 'Willkommen bei Mario Barth' volgt gelukkig nog het ernstige werk: Milow speelt een uitverkochte concert in Keulen. Toen de zanger tijdens de repetitie bij Mario Barth werd aangekondigd, hoefde de applausmeester niet eens in actie te komen: geen wonder dat alle concerten van de Duitse tour uitverkocht zijn. Na Duitsland volgen Denemarken, Zweden, Engeland, Luxemburg, Nederland, Zwitserland, Oostenrijk en Italië. En dan zal het Kerstmis zijn. Op nieuw materiaal van Milow is het nog even wachten, of zoals de titel van de tussentijdse live-cd met dvd het zegt: 'Maybe Next Year'.

Jonathan Vandenbroeck «Duitsland is het enige land waar ik bij een major heb getekend: Universal. In de rest van Europa - Frankrijk, Engeland, Zweden, - zit ik bij independents. Ik heb die labels allemaal zelf gemaild: 'Hallo, ik ben een singer-songwriter en ik ben op zoek naar deals.' Daar kwam bitter weinig reactie op, tot ik besloot om eerst op Nederland te mikken. Pas toen ik daar een halfjaar later op één stond met 'Ayo Technology' liepen de mails binnen.

»In Duitsland heb ik bij het domestic department getekend, wat een groot verschil maakt. Had ik eerst bij Universal België getekend, dan hadden ze me daar als een buitenlandse artiest beschouwd en was ik qua prioriteit pas ver na de Snow Patrols van deze wereld gekomen. Nu zit ik tussen de grote locale kleppers. De mensen die voor mij werken, werken ook voor Rammstein: daar wordt naar geluisterd (lacht). En Duitsland blijft samen met Frankrijk toch het belangrijkste muziekland van Europa. Mijn deals zijn nogal versnipperd, en ik heb veel contacten te onderhouden. Maar hoe minder tussenpersonen, hoe kleiner de kans dat die contacten verwateren. Als over een paar jaar blijkt dat één van die mensen niet meer in mij gelooft, blijven er nog genoeg anderen over.

»En mijn boekingen worden sinds januari gedaan door William Morris Agency, een groot kantoor uit Los Angeles.»

Vandenbroeck «Globalisering, zeker?

»Een gast van William Morris was erg onder de indruk van mijn muziek. Hij is speciaal voor mij vanuit LA overgevlogen om een concert in Paradiso in Amsterdam bij te wonen. 's Anderendaags zat hij alweer op het vliegtuig. Zo iemand is veel waard. En 't is helemaal geen probleem dat het vanuit LA gebeurt. Het tijdsverschil is net handig, want tijdens het eerste deel van de dag ben ik zelden echt actief (lacht).»

Brullende Barman

HUMO Deed het pijn toen Tom Barman op de MIA's hardop zijn ongenoegen ventileerde toen jij de award voor de beste song kreeg?

Vandenbroeck «Ik ben songs beginnen te schrijven op mijn veertiende, vijftiende. Dat was de tijd van 'Worst Case Scenario' en 'In a Bar, Under the Sea' van dEUS: platen waarvoor we naar de winkel gingen, platen waardoor we zelf een groepje wilden beginnen, ook al hadden we nog nooit een noot gespeeld. Dus ja, het deed pijn.

»Wat de kijkers thuis niet hebben gezien, is dat Tom Barman mijn hele optreden lang heeft zitten brullen. 't Is even slikken als je je held zo van zijn voetstuk ziet vallen. Ik heb geprobeerd er een grapje van te maken door op het podium te zeggen: 'Leuven - Antwerpen: 5-2!' Maar hij blééf kwaad. De hele avond lang heeft hij voor elke cameraploeg herhaald hoe afgrijselijk hij 'Ayo Technology' wel vond. Ik heb net als hij ooit film gestudeerd aan Sint-Lukas, en in mijn naïviteit dacht ik: dat is misschien een link. Dus zeg ik tegen hem: 'Heb je mijn clip gezien?' Waarop hij: 'Nee, maar er zitten blijkbaar veel bloten wijven in. Trekt op niks.'

»Klaas Janzoons is zich achteraf op de receptie komen verontschuldigen. Hij dacht dat Tom het niet kon verdragen dat de avond niet rond hém draaide. Zelf denk ik dat Tom zijn eigen gedrag anti-establishment vond, maar dat is absurd. dEUS ís inmiddels het establishment, niet ik. Zij hebben de steun gehad van een grote platenfirma, zij spelen in Vorst Nationaal. En in Vorst sta je heus niet voor achtduizend Captain Beefheart-fans, maar voor mensen die een week eerder bij Milk Inc. of Clouseau in het publiek zaten. Opgelet: mij stoort dat allemaal niet. Ik heb liever dat een goeie groep naar de mainstream doorstoot dan een slechte.

»Barman was overigens niet de enige die tijdens de MIA's kritiek op me had. Stan Van Samang vond het bijvoorbeeld niet kunnen dat ik mijn prijs kreeg voor een cover. Stan Van Samang! De man die nog nooit iets heeft opgenomen zonder dat zijn hand door drie andere songschrijvers werd vastgehouden! Ernstig blijven, hè. Op 'Valerie' van Amy Winehouse na is 'Ayo Technology' de eerste cover die overal meer heeft verkocht dan het origineel. Ik hoef me daar niet voor te schamen.»

Lees het volledige interview met Milow vanaf dinsdag 20 oktober in Humo 3607

Bekijk de Moodio.TV Summer Session met Milow:

Mon Taratata à moi (met Milow)
France 2, vrijdag 30 oktober, 01.10

• Milow.com
• Milow on MySpace