Van de rockdoden niets dan goeds

en terug te zetten waar ze thuishoren: in de spotlights, microfoon/instrument in de hand, lillend van leven. Familieleden, vrienden en muzikanten van nu over hun gevallen helden, en hoe die hun leven veranderden.

De Allerzielen-tapes

Joost Zweegers over George Harrison

De stille Beatle overleed op 29 november 2001 in Los Angeles aan de gevolgen van keelkanker. Hij werd achtenvijftig.

Joost Zweegers «Wat de afzonderlijke Beatles betreft maak ik liever geen rangorde, maar ik ben een gigantische George Harrison-fan. Solowerk van de andere Beatles raak ik weleens beu, Harrison nooit. Ik vind het de meest in de ziel snijdende zanger van The Beatles. Een relatief simpele song als 'Here Comes the Sun' krijgt door zijn stemkleur iets heel tragisch. En zijn 'All Things Must Pass' is één van de beste platen die ik ken. Die productie van Phil Spector: man toch! Een heel mooi kloppend geheel. Aan die plaat heb ik echt veel gehad, ze heeft mij heel veel muzikale rijkdom gegeven. De laatste vijf jaar refereer ik er zo sterk aan dat het op een ziekelijke fascinatie begint te lijken. Wat het natuurlijk ook is (lacht).

»Ik heb de krant nog die ik in New York heb gekocht op de dag van zijn overlijden. Ik was aan het werk met Simon Climie, de engineer van Eric Clapton en een goeie vriend van Harrison. Ik was erbij toen ze hem belden met het nieuws. Sessie meteen gedaan natuurlijk. Ik herinner me nog de dag dat John Lennon werd vermoord: ik was negen en The Beatles betekenden nog helemaal niks voor me. Harrisons dood kwam veel harder aan. Een heel raar gevoel, ik heb er echt aan moeten wennen.

»Hij was nog heel jong toen The Beatles stopten, zijn leven is eigenlijk pas daarna begonnen. Na 'All Things Must Pass' waren zijn platen beduidend minder van kwaliteit, geen hond ook die ze nog kocht. Maar dat kon hem weinig schelen. De laatste jaren hield hij zich vooral bezig met tuinieren. En met ukeleles verzamelen. Als er iemand op bezoek kwam die hij graag mocht, kreeg die altijd een dure ukelele mee naar huis. Simon Climie had er bijvoorbeeld zo eentje. Ik niet (lacht). Ik had 'm nochtans graag ontmoet, 't was naar verluidt een hele zachtaardige, integere man. Dat zie je ook aan zijn kop, vind ik.»

Matt Bellamy over Jimi Hendrix

's Werelds meest innoverende gitarist overleed op 18 september 1970 in Londen in nog altijd niet geheel opgehelderde omstandigheden.

Matt Bellamy (Muse) «Op mijn twaalfde raakte ik voor het eerst echt geïnteresseerd in gitaren. Tot dan toe moest ik niks weten van ruige, harde muziek: ik luisterde naar de platen uit de collectie van mijn vader - surfmuziek als Dick Dale en zo. Maar toen zag ik de video van het illustere optreden van Jimi Hendrix op Monterey. De songs waren goed, maar wat mijn leven pas écht veranderde, was de vrijheid waarmee hij speelde, en de emotionele kracht die hij in zijn performance stak. Er ging dreiging van uit, roekeloosheid, zeker toen hij op het eind van de set zijn gitaar aan stukken sloeg en in brand stak. Bij Hendrix gaat het niet over melodieën of akkoorden maar over energie, en hoe hij zijn psychedelische, gekke, lichtjes gedrogeerde persoonlijkheid in zijn muziek laat doorklinken. Tegelijk beheerste hij zijn gitaar zo dat je af en toe vergeet dat hij überhaupt een instrument staat te bespelen. Hendrix was één met zijn gitaar.

»Hij was ook één van de eersten die de studio als instrument gingen gebruiken, als verlengstuk van hun eigen creativiteit. Met Muse hebben we stukken van 'Black Holes & Revelations' opgenomen in zijn Electric Ladyland Studios. Een heel aparte omgeving: sinds Hendrix is er niets aan veranderd, maar het ziet er nog steeds futuristisch uit. Jimi had Electric Ladyland laten bouwen omdat zijn vorige plaat hem vanwege zijn perfectionisme een fortuin had gekost - van het nummer 'Gypsy Eyes' bestaan er bijvoorbeeld drieënveertig takes. Stel je voor met wat voor buitenaardse geluiden hij op de proppen zou zijn gekomen als hij in een moderne studio had kunnen werken...»

Meer Allerzielen-tapes vanaf dinsdag 27 oktober in Humo 3608

Sinner's Day
met Front 242, The Human League, Gary Numan, Anne Clark, Gang Of Four, Neon Judgement, Bollock Brothers, Lydia Lunch, dj's Peter Hook en Andy Rourke op 1/11 in de Grenslandhallen Hasselt

• Sinner\'s Day