2009: de boeken van het jaar (4)

Charles Burns: Zwart gat

Het magnum opus van illustrator Charles Burns is een -letterlijk - inktzwarte fabel over een groep tieners in een naamloze voorstad in de jaren 1970. Een mysterieuze geslachtsziekte (een extreme metafoor voor de universele puberale groeipijnen) transformeert de opgroeiende jongeren in vraatzuchtige monsters die samentroepen in de wouden. 'Zwart gat' snijdt oneindig veel dieper dan de doorsnee horrorvertelling: achter de gruwel gaapt immers een peilloze diepte van weemoed.

• Lees de Humo-recensie!

Nick Cave: De dood van Bunny Monroe

Handelsreiziger Bunny Monroe is verslaafd aan seks, drank en weemoed, 't staat dan ook in de sterren en in de titel geschreven dat het slecht met 'm moet aflopen. Maar voor het zover is, in het op een lsd-trip lijkende slothoofdstuk, weet alleskunner Nick Cave met het reisverhaal van Bunny en zijn gelijknamige zoon zowel hilariteit als ontroering te oogsten. The Black Crow King is nu ook koning van de kroontjespen.

Sylvie Marie: Zonder

Vinnig als een vlinder, venijnig als een bij kwam Sylvie Marie het poëziejaar ingevlogen. 'Zonder', haar voldragen debuut, gaat over wat je níét ziet. Over de paradox dat net de essentie van de dingen vaak zoek is, of aan scherven gevallen. Terwijl ze onomwonden in de wonde pookt, met oog voor het onooglijke, laat ze het heilige moeten uit alle letters laaien. Later, toen ze Humo?s Gouden Aap won, maakte ze bescheiden gewag van ?fijn gerommel in de marge?. Het siert haar.

• Lees de Humo-recensie!

Richard Holmes: De tijd van verwondering

Een groepsportret van een tiental Britse en Franse wetenschappers en ontdekkingsreizigers uit het begin van de 19de eeuw. Ze worden allemaal gedreven door een aandoenlijke dorst naar kennis en een buitengewone koppigheid in het nastreven daarvan. Holmes schrijft geen echte wetenschapsgeschiedenis. Formules komen er niet aan te pas. Maar zijn smakelijke levensbeschrijvingen wijzen als vanzelf de weg naar de vreugde van de bètavakken.

• Lees de Humo-recensie!

Leonard Nolens: Dagboek van een dichter

Van donderdag 27 december 1979 tot zondag 20 mei 2007 vertelt Leonard Nolens wat het betekent om alleen met jezelf te leven, van 's ochtends tot 's avonds. 'Dagboek van een dichter', een klepper die over meer dan duizend bladzijden zijn armen voor je uitstrekt, opent het atelier waarin zijn poëzie ontstaat. Het toont een mens tussen droom en daad, onderweg naar een ander. 'Al mijn notities zijn mislukte gedichten,' schrijft hij. 'Op eenzame hoogte,' vullen wij aan.

• Lees de Humo-recensie!