R.I.P. Vic Chesnutt

Humo 2932, 12 november 1996

'Jomanda? Nooit van gehoord'

Vic Chesnutt moet in de Brusselse Botanique tien trappen op voor hij het podium bereikt. Hij wacht geduldig tot iemand hem wil helpen. Vic Chesnutt zit in een rolstoel. Na het optreden vragen we een beetje onhandig of het niet vervelend is om optreden na optreden... maar Chesnutt reageert snel. 'Als ze mij boeken, moeten ze mij ook maar op het podiium krijgen.'

Chesnutts leven in een notendop: hij groeit in het landelijke Georgia op met country op de radio, vindt als tiener geen Bob en kruipt ladderzat achter het stuur, knalt tegen een boom en maakt vijf sterke platen. De jongste in de rij van vijf ligt sinds twee uur in de winkel en heet 'About to Choke'. Chesnutt wordt al jaren op handen gedragen door de Michael Stipes en de Billy Corgans van deze wereld, maar nu voegen die beroemde fans de daad bij het woord: R.E.M., Garbage, Soul Asylum en vele anderen, hebben op de cd 'Sweet Relief II' hun favoriete Chesnutt-songs vertolkt. Ze doen dat geheel gratis en voor het goede doel: de opbrengst van de cd gaat, net als de vorige 'Sweet Relief'-uitgave rond het oeuvre van Victoria Williams, naar artiesten die hun medische kosten niet meer kunnen betalen.

HUMO Heb je de complimenten aan jouw adres in het cd-boekje gelezen?

Vic Chesnutt: 'Nee ik durf niet.'

HUMO Het regent omperkingen in de trant van 'Vic is een genie' en 'Hij heeft mijn leven gered'.

Chesnutt: 'O god, they're just talking.'

HUMO Joe Henry, die samen met Madonna jouw 'Guilty by Association' covert, zegt dat hij nooit heeft geweten waarover de song ging, maar het was een trage en dromerige song met het woord 'sharpies' erin, en dat volstond voor hem. Begrijp jij je favoriete songs?

Chesnutt: 'Helemaal niet. Van Leonard Cohen-songs was ik nooit zeker waarover ze gingen. Mijn vader speelde country; als kind begreep ik nooit waarover hij het had. Ik hield wel van de verhaaltjes in de country-songs op de radio: mensen die naar de oorlog trokken om er te sneuvelen, mensen die van bruggen sprongen... Zelfs mijn eigen songs begrijp ik niet altijd even goed. Ik wil wel verhaaltjes schrijven, maar er loopt altijd enige bombastische symboliek in de weg. Ik beland altijd bij vage schetsen en impressies en moeilijke metaforen. 'New Town' op de nieuwe cd ontstond toen ik op weg naar de wasserette een poster zag van een tentoonstelling die 'New town' heette. Ik heb de tentoonstelling nooit gezien, ik weet niet waarom ik er een song over schreef, ik weet alleen dat ie af was toen ik in de wasserette aankwam.

'Mijn songs worden ook constant verkeerd geïnterpreteerd. Dat vind ik prima; ik wil dat ze mensen ook over twintig jaar nog prikkelen, zo van: o, dat had ik er nog niet in gehoord. Maar ik vind het vreemd en soms een beetje storend dat mensen mijn songs altijd zo triest vinden. En dát hoor ik constant.'

HUMO Kristin Hersch schrijft dat ze je songs eerlijk vindt. Ze koos voor een cover van 'Panic Pure' omdat ze jaloers is op het refrein. Op wie ben jij jaloers?

Chesnutt: 'Euh, op Kristin Hersch (lacht). Het is alsof haar songs van een andere wereld komen en haar hebben aangereden met de kracht van een goederenwagon. Zo goed zijn ze. Kurt Wagner van Lambchop vind ik ook zo'n genie. En het volstaat niet dat zijn songs zo goed zijn, nee, hij moet ook per se een goed organisator zijn. Ik bedoel: hij kan een groep bij mekaar houden. Daar is politiek talent voor nodig, en dat heb ik niet. Ik ben altijd zo'n dromer. Ik zit voortdurend opgesloten in mijn eigen wereldje. Ook op Woodie Guthrie kan ik jaloers zijn. Hij zong over he echte leven, bij hem liepen er geen vervelende metaforen in de weg (lacht). Het moet ook geweldige tijd geweest zijn waarin hij optrad. Amerika zag er toen nog niet overal hetzelfdeuit.'

HUMO R.E.M. covert 'Sponge'. Ze schrijven erbij: 'Vic Chesnutt is kersentaart.' Wat zoden ze daarmee bedoelen?

Chesnutt: Geen idee wat dát weer mag betekenen. Ik doe een gok: zoet en lekker.'

HUMO Of zeer Amerikaans.

Chesnutt: Dat kan ook. Zoet en Amerikaans, laten we het daarop houden. It's R.E.M.-speak, we kunnen zelfs niet doen alsof we het begrijpen. Het betekent niks, maar toch klinkt het fantastisch. Een beetje zoals hun platen.'

(gvn)

Bespreking van 'Skitter on Take-off'

Bespreking van 'Silver Lake'