Rock Rally: Juryverslag van Antwerpen en Leffinge

© Cutting Edge

Trix, Antwerpen

Blackie & The Oohoos

"Feesten met Michel Daerden"

Bij Blackie & The Oohoos stonden de 18-jarige Martha Mahieu en haar 27-jarige zus Loesje, tevens songschrijfster, vooraan, terwijl de zwoegende muzikanten (gitaar, bas, toetsen, drums) zich op de achtergrond zo roerloos mogelijk van hun taak kweten. De meisjes mochten er in hun naar verpleegsterpakjes neigende galajurkjes met rode netkousen heel erg zijn (de oudste had haar gebroken onderarm zelfs in bijpassend haute couture-gips laten verpakken), en wat zij, elkaar afwisselend op backings en lead, in de microfoon fluisterden deed links en rechts een kwajongenshart sneller slaan. Helaas bleef na hun sterke openingssong 'Nemo' enkel het plaatje over.

Beluister songs en bekijk foto's van Blackie & The Oohoos

Icarus

'Help, ze hebben Stijn Meuris te heet gewassen!', dacht ik toen de zanger van Icarus het podium besprong. Ook de bombast leken ze bij de vroege Noordkaap te hebben gehaald, maar helaas niet de overtuiging en de dadendrang, en al helemaal niet de tekstuele klasse. Een verschrikking was Icarus niet (dat tweede nummer hád iets), maar pas als ze beseffen dat je teenage angst niet kunt acteren, zal ik in de lokale concertkalender de fluostift nog eens over hun naam halen.

Beluister songs en bekijk foto's van =Icarus=

Mutts Of Marble

Mutts Of Marble had niet één maar twéé weinig begenadigde zangers meegebracht, en niets wat ook maar in de verste verte op een song geleek. 'Ze zouden hun groepsnaam moeten veranderen in De Goede Bedoelingen,' wierp een jurylid op. Ik heb hem/haar niet tegengesproken.

Beluister songs en bekijk foto's van Mutts Of Marble

I Drove A Tank

De frontman van I Drove A Tank (beste groepsnaam van het weekend!) droeg zijn Telecaster zoals Siegfried Bracke zijn vlinderdas, en ook de rest had de instrumenten modieus hoog hangen. Songs nummer twee en drie verbleekten bij opener 'Most Scared', maar de jury zag een groep die 'iets durft'; dat zij nog niet wisten wat precies, leken zij voorlopig als een goed teken te beschouwen.

Beluister songs en bekijk foto's van I Drove A Tank

All Riot

'Oké Antwerpen!' waren de eerste woorden die de zanger van All Riot richtte tot het Trix-publiek, dat tot dan toe het beste van de vrijdagavond had proberen te maken. Hij onderstreepte dat verderop met slogans als 'Komaan Trix!' en 'Oké Antwerpen, laat horen dat jullie de hoofdstad zijn!', en wie angstig van aard was of niet goed had opgelet in de aardrijkskundeles, sloeg aan het hupsen, klappen of brullen. Maar wees gerust: ook zonder zanger had All Riot de kansen op een halve finale vakkundig de nek omgewrongen.

Beluister songs en bekijk foto's van All Riot

The Flying Horseman

Bert Dockx, frontman en songschrijver van The Flying Horseman, had ter begeleiding de zusjes Mahieu van openingsact Blackie & The Oohoos en bij uitbreiding hun hele groep geleend. Zelf serveerde hij een soort parlando-countryblues met gitaareffecten die de jury de woorden 'uiterst' en 'origineel' deden bovenhalen. 'There Lives a House' heette zijn tweede song (vijf minuten en geen seconde verveeld!): het deed me denken aan die keer dat ik in het Genk voor het eerst de uitdrukking 'Ik weet uw huis wonen, jong!' hoorde. De genaamde Dockx moet daar, te paard of niet te paard, ook ooit zijn gepasseerd. En iemand zijn lief hebben afgepakt.

Beluister songs en bekijk foto's van The Flying Horseman

Young Newman

Young Newman is een man alleen, en zijn bakkebaarden, hoornen bril en Telecaster volstonden niet om boven het geroezemoes uit te komen dat The Flying Horseman had achtergelaten. Ik hoorde een paar degelijke strofes en een doordeweekse cover van Townes Van Zandts 'Highway Kind', en kwam tot het besluit dat het weer best een boeiend gespreksonderwerp kan zijn.

Beluister songs en bekijk foto's van Young Newman

Jules

De frontvrouwe van Jules, wederom een sterke groepsnaam, liet in haar bio weten dat zij in Costa Rica nog in het voorprogramma van Alpha Blondy had gespeeld. Haar groep, met behoorlijk overbodige mondharmonicaspeler, leek niet goed te weten wat precies te spelen terwijl zij zich door gezwollen slogans als 'I'm walking through the backstreets of crack alley' zong. Gabriel Rios noch de toeristische dienst van Costa Rica was bereikbaar voor commentaar.

Beluister songs en bekijk foto's van Jules*

Intertwine

Als ik zeg dat het samenspel van Intertwine even strak zat als een rok rond het heupmassief van Natalia, doe ik de waarheid zwaar geweld aan. Toch weet ik zeker dat deze jongens de juiste platen in huis hebben (The Doors? Booker T? The Van Jets?) en met een extra dosis lef en uren in het repetitiehok (twee jaar? twee maanden? twee weken?) tot veel meer in staat zijn. Dat wij hen zullen terugzien! Maar waar?

Beluister songs en bekijk foto's van Intertwine

Butsenzeller

Zat dat gemuilkorfde heerschap van Butsenzeller wérkelijk herhaaldelijk met zijn losse handjes aan het achterwerk van presentatrice Erika Van Tielen? Jazeker, zo werd mij achteraf bevestigd. Voor het kontknijpen bood hij achteraf zijn excuses aan; voor wat erop volgde niet. Oké Trix, laat ik het dan maar doen.

Beluister songs en bekijk foto's van Butsenzeller*

De Zwerver, Leffinge

Point Of No Return

Lang geleden dat ik het wahwahpedaal nog zo functioneel had zien bedienen, en we kregen zowaar een heus gitaarduel te verwerken, maar helaas werden de clichés in voordeelverpakking uit de kast gehaald. Ontwapenend, maar niet veel meer dan dat.

Beluister songs en bekijk foto's van Point Of No Return

Chloë Carrette

Aan de toog van De Zwerver liep ik Esther Wolfs tegen het lijf, de extravagante zus van mijn gewaardeerde voorganger Lester. Gehuld in een mantel van luipaardenvacht en stijlvol van haar cosmopolitan nippend vroeg ze zich af of de zestienjarige Chloë Carrette, die met niets dan een microfoon op het podium stond, de muziek op het begeleidende cd'tje ook helemaal zelf had gemaakt. Ik moest haar het antwoord schuldig blijven. Catchy as hell, vond Esther, en moedig. 'En als ze kledingadvies wil, mag je haar mijn nummer geven.' De jury deelde Esthers mening en drukte zich achteraf uit in zachte superlatieven.

Beluister songs en bekijk foto's van Chloë Carrette

The Scores

Aan zelfvertrouwen geen gebrek bij deze Gistelse bende, die dankzij de talrijk meegereisde luidruchtige fans de overwinning al op zak dacht te hebben. Ze waren met z'n vieren (The Scores, niet hun fans), de zanger switchte gezwind tussen keyboard en gitaar, de gitariste had zo bij The Breeders gekund, de bassist bij The Waterboys, maar ik hoorde geen groepssound die naam waardig. Songs, zegt u? Een halve.

Beluister songs en bekijk foto's van The Scores

The New Industry

Trend: feestjes bouwen. Het zeskoppige The New Industry zat goed in elkaar (met een extra pluim voor de gitaartandem) maar meer dan slotsong 'Nevermind, Nevermind' houdt de (relatieve) eeuwigheid daar nog niet aan over. Het stoorde mij niet dat de zanger van een andere groep leek te zijn geleend, al kon ik het jurylid wel begrijpen dat achteraf deze samenvatting liet optekenen: 'Bloc Party meets Stan Van Samang'.

Beluister songs en bekijk foto's van The New Industry

Tunnturi

Voor de eerste song had driekwart van Tunnturi vooraan achter toetsenbordjes postgevat: het zag er een beetje uit als Goose. Pas toen zij voor song twee overschakelden op gitaar en bas kregen wij het vermoeden dat er diep in deze jongens een song moet schuilen, maar 'Always Home' was daar voorlopig slechts een glimp van.

Beluister songs en bekijk foto's van Tunnturi

The Crackups

Het achttienjarige viertal The Crackups - uit Grobbendonk, Punk City - was naar De Zwerver afgezakt om keet te schoppen en kweet zich vakkundig van die taak. Hun eerste song heette 'A Girl Is Only Good to Fuck' en werd opgedragen aan presentatrice Erika Van Tielen, waarna zij zich in hun microfoons en instrumenten vastbeten en onze aandacht niet meer loslieten tot hun zes minuten (3x2) erop zaten.

Beluister songs en bekijk foto's van The Crackups

Henri Prosper

Goed nieuws voor het trio Henri Prosper: ze hoeven zich voorlopig geen zorgen te maken dat ze het met zo'n naam zullen moeten maken. 'Deed het mij nu iets of deed het mij niets?' hoorde ik iemand zeggen. Het antwoord zal wellicht niet meer voor deze editie zijn.

Beluister songs en bekijk foto's van Henri Prosper

Skag Sessions

Skag Sessions? Hadden ze mij op de zenuwen gewerkt, ze waren mij langer bijgebleven. Gelukkig had ik notities genomen - 'de juiste instrumenten', 'derde song mits wat knip- en plakwerk niet zo slecht', 'nog erg pril' - en kwam ik drie dagen later mijn goede vriendin Esther Wolfs tegen, van kop tot teen met zijdezacht nepzeehondenbont overtrokken dit keer. 'Zwarte kraagjes, erg film noir, très Saint-Germain-des-Prés, weet je niet meer?' Vaag, Esther, zeer vaag.

Beluister songs en bekijk foto's van Skag Sessions

Dogs of Cibola

Viertal uit Kontich dat zijn hoekige rock iets te vol serveerde en bij momenten niet klaar leek te zijn voor wat ze wilden brengen. Het kan aan de cosmopolitans hebben gelegen die Esther mij gul had toegeschoven, maar als de ingewikkelde passages eraan kwamen, zag ik ze haast hardop tellen. Zou Humo's Rock Rally 2012 iets voor Dogs of Cibola kunnen zijn?

Beluister songs en bekijk foto's van DogsOfCibola

Psycho 44

Wederom uit Grobbendonk, en wederom punkrock om motherfucker tegen te zeggen: ik begin stilaan te overwegen om in de streek een onbewoonbaar en met schimmel behangen pand te betrekken. Het T-shirt van de frontman beloofde Black Flag, en het wérd Black Flag, aangelengd met een streep Thin White Rope. 'Doe maar es goe zot!', riep de zanger terwijl hij zijn Flying-V voor slotsong 'Dance Motherfucker Dance' weer in de oorspronkelijke take off-positie hing. En goe zot doen deden we, zij het niet voor lang, want ik had Michel Daerden beloofd dat ik tegen zondagochtend nog een speech voor hem in het Nederlands zou vertalen. Nog eens bedankt voor de cosmopolitans, Esther!

Beluister songs en bekijk foto's van Psycho 44

Mikey Van Oudshoorn

Humo's Rock Rally rapport
Acht, donderdag 28 jan. en 4 feb., 20.20