Rock Rally: Juryverslag van Hasselt en Gavere

Beluister songs en bekijk foto's van Erik Debny

Gentlemen of Verona

Een groep opgetrokken rond de Borgloonse Janis Joplin, die in slotsong 'I Wanna Have It' erg dicht bij The Kills kwam. Dat de gitarist aan overacting deed, kon geen enkel jurylid appreciëren. Wat ik veel erger vond, was dat zij behalve die slotsong erg weinig in de schaal te werpen hadden.

Beluister songs en bekijk foto's van Gentlemen of Verona

Jangle Boist

Uit mijn notities leer ik dat de jury Jangle Boist een wat onbestemde, bij momenten paljasserige mix vond van Admiral Freebee en Pink Floyd, en dat het Esther Wolfs stoorde dat ze hun kostuums twee maten te groot droegen. En jawel, ik zie ze zó voor mij, maar geluid hoor ik er gelukkig niet meer bij.

Beluister songs en bekijk foto's van Jangle Boist

Louisa's Daughter

De zangeres van Louisa's Daughter deed mij een beetje aan Jo Lemaire denken, en ook aan Lou Rhodes van Lamb, al kwam zij veel venijniger uit de hoek dan die twee. Ze bespeelde haar viool als was het een gitaar, en in wat haar vierkoppige groep (met parttime dEUS-lid Tijs Delbeke op gitaar) erbij serveerde was geen rekening gehouden met gangbare songstructuren. Niet alle juryleden waren even enthousiast, maar de balans leek mij positief.

Beluister songs en bekijk foto's van Louisa's Daughter

Mon-O-Phone

Als je als duo de slanke jongeman de gitaar in handen geeft en het meisje een campy verpleegsterspakje aantrekt en laat zingen, moet je niet kwaad zijn als je met The Kills wordt vergeleken. Als je je gitaar tegen het podiumhout kwakt en geluidstechnici de volle laag geeft omdat je effectpedaaltjes het laten afweten, moet je niet nog kwader worden als men je een choleriek ventje noemt. De excuses die hij achteraf in het jurylokaal liet aanbieden, werden aanvaard. Verder had Mon-O-Phone slechts zelden zicht op de enkels van de Grote Voorbeelden.

Beluister songs en bekijk foto's van Mon-O-Phone

Velcronic

Naar de Grote Voorbeelden van Velcronic hebben wij het raden. Ze kunnen naar eigen zeggen niet kiezen tussen rock en electro, waardoor ze voor de gulden middenweg gingen: altijd een slecht idee in deze business.

Beluister songs en bekijk foto's van Velcronic

Das Munich

Er zat een banjo in Das Munich, evenals een akoestische gitaar, maar ook een Fender Jazzmaster om de boel open te rijten als het iets te melig dreigde te worden. Ze deden mij aan een iets minder lieve versie van The Magic Numbers denken, hadden uitstraling en drie degelijke songs, en naar het enthousiasme in het jurylokaal te oordelen, ga ik hen weldra weerzien.

Beluister songs en bekijk foto's van Das Munich

F*ck You Stupid Loser

Nóg een trend van de avond: groepsnamen met het woord Loser (zie ook nummer 1). Met F*ck You Stupid Loser kregen we een zevenkoppig allegaartje dat vorig jaar tweede werd in Limbomania en middels de invloeden in de bio al het vermoeden had gewekt niet voor één gat te vangen te zijn: Filipino Floorshow, Chrome Hoof, Foals, Sigur Rós en The Cure. Na hun concert in Hasselt wil ik daar graag LCD Soundsystem en !!! aan toevoegen. Jong, fris, en met een eigen smoel en sound.

Beluister songs en bekijk foto's van F*ck You Stupid Loser

The White Mill

'Toffe rock waar niemand voor gaat vechten,' liet een jurylid over The White Mill optekenen. Toegegeven: er zitten inderdaad weinig platen van toffe rockgroepen in mijn kast. Niet-neuriënd naar huis dan maar.

Beluister songs en bekijk foto's van The White Mill

Zaal Racing, Gavere

Jimmy Left the Band

Van de vijf trio's die we in Gavere voorgeschoteld kregen, was Jimmy Left the Band - we blijven beleefd - met voorsprong het minst charismatische. Denk Jonathan Richman zonder de humor en met een niet bepaald stomende ritmesectie (seks zoals die in de boekjes 'Seksuele voorliching' van het derde middelbaar beschreven stond). Hun derde song had iets, maar ik ga ervan uit dat de genaamde Jimmy voor deze groep erg belangrijk was.

Beluister songs en bekijk foto's van Jimmy Left The Band

Red Baron

'There's a philosopher in me,' zong het meisje van Red Baron. Zou kunnen. Wat er niet in haar verscholen zat, was een zangeres. En in Red Baron zat dan weer geen gitarist, geen bassist en geen drummer verscholen. Omdat het oog ook wat wil, hadden zij zich in rode broeken gehesen, hadden zij een zwart poloshirt aangetrokken, en gingen zij de wetten van de choreografie te lijf. Maar met een sketch zonder pointe raak je in de Rock Rally niet ver.

Beluister songs en bekijk foto's van Red Baron

Nova Zembla

Ook van Nova Zembla werd mij nooit duidelijk wat precies de bedoelingen waren. Zij hadden drie dingen gecomponeerd die in het hoofd van de zanger, naar zijn lichaamstaal te oordelen, waanzinnige taferelen opriepen, maar waar geen jurylid een touw aan vast wist te knopen.

Beluister songs en bekijk foto's van Nova Zembla

The Dole

Had ik al gezegd dat Erika Van Tielen er in Gavere niet bij was en vervangen werd door Luc De Vos? Vos kwam van pas toen een computerpanne The Dole een vol kwartier aan de kant hield. 'Zal ík een liedje spelen?' vroeg hij, waarop hij de gitaar van de zanger overnam en 'Smells Like Teen Spirit' inzette. On cue viel de groep in. Het was het beste dat we van hen zouden horen. Toen de computer was opgestart (het werd nooit duidelijk waarvoor zij hem nodig hadden) openden zij met het lied 'November', dat vijf minuten duurde maar aanvoelde alsof zij er ook een flink stuk van december en januari in behandelden.

Beluister songs en bekijk foto's van The Dole

A Fragile Spell

A Fragile Spell is het pseudoniem van de negentienjarige Margot Huybrechts uit Wuustwezel. Gezeten op een barkruk werkte ze zich met haar akoestische gitaar door drie liedjes zonder storende elementen. Van geen van die liedjes zou ik het erg vinden mocht ik ze ooit terughoren, al kan ik niet beloven dat er in dat geval een herkenningsapplaus zal losbarsten. 'Vlaams degelijk,' hoorde ik iemand zeggen.

Beluister songs en bekijk foto's van A Fragile Spell

Sir Yes Sir

Afgelopen zomer bij dEUS op Pukkelpop en vrijdagavond bij Louisa's Daughter in Hasselt hadden we Tijs Delbeke al in de schaduw bezig gezien, en in Gavere voerde hij zijn Sir Yes Sir aan. Mij viel het atypische gebruik van de alt- en de tenorsax op, en songs die met minder denkwerk dichter bij The Stooges zouden aanleunen en die netjes afklokten net voor zij op de zenuwen gingen werken. Of dat volstaat voor een halve finale kwam ik in het jurylokaal niet te weten.

Beluister songs en bekijk foto's van Sir Yes Sir

Überkitsch

Het eerste van nog vier trio's die ons in Gavere te wachten stonden, deed het in de Nirvana-opstelling: bas en drums en een zanger-gitarist. Ook hun sound lag daar niet ver vandaan, zij het dat het met Überkitsch als speerpunt met de grunge nooit wat zou zijn geworden. 'Aardappelen zonder zout,' zei Esther. Kroketten zonder korstje vond ik een betere omschrijving.

Beluister songs en bekijk foto's van Überkitsch 

The Proof

Zelfde opstelling bij The Proof, en toch een andere aanblik. Meer white trash dan houthakkers en meer seventies rock en sixties garage dan grunge. Ze openden meer dan behoorlijk met de nerveuze kopstoot 'No One I Know', maar speelden zich vervolgens vast in een overschot aan clichés.

Beluister songs en bekijk foto's van The Proof

Nele Van den Broeck

Drie frisse meisjes dan (toetsen, akoestische gitaar, bas), voorgezeten door Nele Van den Broeck, die zong over een school waar ze werd buitengegooid, een jurk die haar niet meer paste en een groep die haar niet meer wilde. Dat wij er niet hondsdepressief van werden, was te danken aan het gebrek aan ernst waarmee de onderwerpen werden aangesneden en de verhalende kwaliteiten van Van den Broek. Dat er in dit trio niemand zetelde die haar instrument bij benadering onder de knie had, had slechts één jurylid tot wanhoop gedreven. Alleen een forse dosis Gaverse Contra Pils kon zijn pijn enigszins verzachten.

Beluister songs en bekijk foto's van Nele Van den Broeck

The Curvy Cuties Fanclub

Wist u dat ze Bent Van Looy in Engeland hebben afgeraden om achter zijn drumkit te zingen wegens 'só not cool'? Bekrompen volk. Ook de drummer van The Curvy Cuties Fanclub - jawel, een trio - zong, en wat cool betrof, hadden deze achttienjarige meisjesmagneten nog maar weinig te leren. Op het samenspel viel niets aan te merken, met hun sound kon je naar de oorlog, maar na drie keer vier minuten hadden wij de indruk slechts één song te hebben gehoord. En niet eens zo'n meesterlijke.

Beluister songs en bekijk foto's van The Curvy Cuties Fanclub

'Ik kan niet leven zonder me te amuseren,' zei Michel Daerden ooit in La Dernière Heure. Zaterdag in Gavere zou hij wellicht een vroege dood gestorven zijn.

Mikey Van Oudshoorn

Volgende preselecties: vrijdag 12 februari in Cactus Brugge en zaterdag 13 februari in Cultureel Centrum Mechelen.

Humo's Rock Rally rapport
Acht, donderdag 11 en 18 februari, 20.15 en 22.30

Select (met verslag Rock Rally)
StuBru, maandag 15 februari, 21.00