Review: Monty Python in Londen (1 juli 2014)

actua Donderdag 3 juli 2014 - 12u24, door (ss)

Het eerste van de tien allerlaatste optredens van Monty Python in Londen: 200.000 tickets verkocht in 43 seconden! Het is duidelijk: voor de fans is dit onverwachte afscheid de Heilige Graal. Al op weg naar de O2 Arena is duidelijk dat dit geen optreden als een ander wordt.

MontyLonden© Belga Image

Fans komen verkleed als hun favoriet personage: ik zie een Spaanse bisschop, een Australische Bruce, een Koning Arthur compleet met kokosnoten, een Romeinse centurion uit ‘Life of Brian’, een kluizenaar in uitgerafelde kleren zoals die uit de generiek (‘It’s…Monty Python’s Flying Circus!’) en zelfs een menselijke, levensgrote papegaai, voorlopig nog niet ex, maar vermits hij kettingrookt is dat een kwestie van tijd. De meneer die zich op de rij voor me in zijn stoel wringt, moet zich niet eens vermommen om de vleesberg Mr. Creosote uit ‘The Meaning of Life’ te spelen.

Heel wat mensen dragen houthakkershemden of zelfgemaakte T-shirts met opschriften als ‘He’s not the Messiah, he’s a very naughty boy!’ en ‘I fart in your general direction’. Ik zie drie generaties, en het valt op hoe de liefde voor Python alle gezindten verenigt: waar anders zie je mensen in een Iron Maiden T-shirt verbroederen met fans in T-shirts van AC/DC, Beatles, Arcade Fire, Bowie, Beyonce en Barry Manilow? Als fan van Barry Manilow is gevoel voor humor natuurlijk levensnoodzakelijk. Ik zie ook heel wat beroemde Britse komieken, die hun voorbeelden eer bewijzen.

De souvenirstand (‘Stuff for money’) wordt meteen bestormd: het aanbod behelst ‘Pining for the Fjords’ T-shirts, maar ook hansopjes voor baby’s (‘Every sperm is sacred’, ‘Keep calm and walk silly’) en sleutelhangers met de fameuze voet uit de collages van Terry Gilliam. Het bewijst hoe iconisch Python is geworden: je ziet een voet of een papegaai en je weet meteen wat wordt bedoeld, een beetje zoals de tong van de Stones. De snacks in de zaal daarentegen zijn teleurstellend normaal: ijs, nacho’s en popcorn. Geen albatross, wolf nipple chips of crunchy frogs.

De show, in een gewild ouderwets music hall-decor, begint met het hoofd van Graham Chapman, en ‘interessante informatie over de lama’… in het Spaans… terwijl flamenco speelt. Too silly! En dan al meteen een meezinger: ‘Sit on my face, and tell me that you love me’, de ode aan de cunnilingus en soixante-neuf, meegebruld door 15.000 Britten en een Belg. Is het nuttig, laat staan grappig, als oude komieken in een ‘Deja Revue’, zoal Eric Idle het noemde, grappen debiteren van vijftig jaar geleden, grappen die je bovendien uit het hoofd kent? Jazeker, bewijst het onweerstaanbare spervuur van superieure sketches dat de Pythons in de eerste helft op ons loslaten.

De straatarme pochende Yorkshiremen (‘We were so poor, we lived in a hole in the ground!’ ‘A hole?’ You were lucky!’) De Fish Slap Dance! De verwijfde militairen! Bloemschikken met debielen! De ‘Blauwe Donau’ met explosies! Het vrouwengilde dat de slag bij Pearl Harbour naspeelt (met een onvrijwillige gastrol van Vladimir Poetin), de Paus (Cleese) die z’n beklag doet bij Michelangelo (‘Een Laatste Avondmaal met 128 apostelen en drie Jezussen?!’) Een meezinger: ‘Every sperm is sacred’, met ejaculerende penissen van drie meter en twintig danseressen in pikante lingerie van Agent Provocateur. Nog een meezinger: ‘Isn’t it awfully nice to have a penis?’ En nog een meezinger over alcoholistische filosofen: ‘Heidegger was a boozy beggar who could drink you under the table / Shopenhauer was a bugger for the bottle…’

Wat een weldaad om die heerlijke superieure nonsens live te ondergaan! Wie anders dan die zes briljante breinen zou een voetbalwedstrijd van filosofen bedenken – de Grieken tegen de Duitsers, met Confucius als scheidsrechter? Wie anders bedenkt ‘Het Nationale Radio Ballet’… compleet met haai? Too silly!

Er zijn special guests: actrice Carol Cleveland, die ook vijftig jaar geleden de vrouwenrollen voor haar rekening nam (voor zover de Pyhtons dat niet zelf deden), acteur, schrijver en QI presentator Stephen Fry en nobelprijswinnaar professor Steven Hawking. Zelfs God speelt een gastrol ‘Wat een vergissing, die mensheid: al waar jullie ettertjes aan denken is seks!’

Tijdens de ‘Blackmail’-sketch wordt Jeremy Clarkson van ‘Top Gear’ genadeloos belachelijk gemaakt. Maar de grote verrassing is Mick Jagger die in een moeite door de Pythons en de Stones te kakken zet: ‘De Pythons? Zijn die terug bezig? Maar dat is ondertussen toch een bende verschrompelde oude zeuren? Het beste groepslid is al jaren dood! Ze waren goed in de jaren zestig, ja, maar nu doen ze het zeker voor het geld, hun ouwe hits recycleren en hun reputatie uitmelken tot de laatste druppel! Hoe ziet de setlist er voor vanavond uit, Charlie? Eerst ‘Let’s spend the night together’ en dan de ‘Dead Parrot Sketch’?’

Nog meer hoogtepunten: John Cleese krijgt iedereen moeiteloos plat met z’n ‘Albatross!’-sketch. Eric Idle ontlokt het publiek het luidste gejuich van de avond als in de ‘High Court’-sketch blijkt dat hij als rechter onder z’n toga vrouwenondergoed draagt. Michael Palin (veruit de beste acteur van het stel), Terry Gilliam (die een paar keer de rol van Graham Chapman overneemt) en Terry Jones schitteren in ‘NOBODY EXPECTS THE SPANISH INQUISITION!’ En Eric Idle is subliem in de ‘Nudge Nudge’-sketch.

Ik wed dat hier vanavond wereldwijd voor het eerst een 73-jarige actrice het woord ‘blowjob’ debiteert. De ‘Dead Parrot’-sketch en de ‘Cheese Shop’-sketch worden meesterlijk aan elkaar gelast. Terry Gilliam is geweldig als hij in de lucht vliegt terwijl zijn darmen aan flarden worden geschoten – ik kan het niet beter omschrijven, you had to be there.

Voor de Britten is naar Monty Python komen kijken niets minder dan een pelgrimstocht. Tijdens de ‘Dead Parrot’-sketch prevelen ze de tekst mee, als waren ze een rozenkrans aan het bidden. Als Michael Palin ‘The Lumberjack Song’ inzet, veert het publiek recht alsof een nieuwe Messias is opgestaan. ‘Christmas in Heaven’ is het slotakkoord. En dan is het aftellen, meldt de tekst op het videoscherm: ‘One minute to go until the spontaneous encore’. En dat is, hoe kan het anders, ‘Always look on the bright side of life’, waarvan letterlijk iedereen hier de volledige tekst kan meezingen en dat ook doet. Een staande ovatie van een euforisch en dankbaar publiek. En dan deze mededeling op het scherm: ‘Piss off!’

‘One down, five to go’ is een perfect geoliede show, maar het zijn heerlijke momenten als John Cleese tot twee keer toe de slappe lach krijgt en zich moet herpakken.

Ik kan geen minpunten bedenken. Ja, ik had graag iets uit ‘Life of Brian’ gezien. En uit ‘Holy Grail’. En de silly walks werken niet als Cleese het (wegens kunstheup en kunstknie) niet doet (twaalf dansers deden het in zijn plaats).

Het was fantastisch. Historisch. Het einde van een tijdperk, want nu is het een ex-Python. And now for something completely different.

Op 20 juli wordt de allerlaatste show van de serie wereldwijd live uitgezonden in 2000 bioscopen, in België via Kinepolis.

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Nu in Humo

muriel scherre

Murielle Scherre schreef een boekje over broekjes

  Maandag 24 november 2014 - 22u00

Het leven van Murielle Scherre is even transparant als de lingerie die ze ontwerpt voor la fille d’O. Het open boek dat Scherre is, ligt sinds vorige week ook in de winkel: ‘l’amateur’. De ontwerpster verkent negen begrippen waar la fille d’O zich enthousiast mee inlaat: van schoonheid tot fetisjisme, via aantrekkingskracht en pornografie. Humo legde haar drie extra begrippen voor. Lees een fragment (1 reactie)

deze week rss op actua
lezersbrieven op actua
uitlaat op actua
Humo 3873 25/11/2014Humo 3872 18/11/2014Humo 3871 10/11/2014Humo 3870 04/11/2014Cover 3869 28/10/2014Humo 3868 21/10/2014

Jouw aanraders

Humo's pinterest Humo's Pinterest

nieuws op twitter

Naar twitter
hbvl profile

hbvlFakkeltocht opent advent dlvr.it/7dr9ny #hbvl http://t.co/JZWFrRkGN911 minutes ago · reply · retweet · favorite

fotospecials op actua

Uitlaat

Michel Wuyts ontkent dat er alleen maar over Nys gepraat wordt.

Hij heeft het zeker even vaak over Sven, De Kannibaal, Den Ouwe, De Beste Crosser aller tijden.

Dinky

 

Betaald verlovingsverlof

moet nu ingevoerd worden! Ik ben zodanig verliefd dat ik me niet meer kan concentreren op mijn werk, echt waar.

Giga Gandhi

 

KU Leuven zet plan door: zwakke eerstejaars moeten van richting veranderen

Volgens Rik Torfs kunnen ze nog altijd richting Werchter gaan

Windmaker

 
De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven