Het gevaar Eden Hazard: Georges Leekens in de trainersenquête

HUMO Na die België - Turkije waren Jan Vertonghen en Eden Hazard boos op u, omdat u hen van het veld had gehaald.

Leekens «Jan en Eden zijn belangrijk voor het elftal, maar als ze een mindere dag hebben, of niet meer in mijn tactisch plan passen, moeten ze kunnen aanvaarden dat ik hen van het veld haal. Ze mogen boos of ontgoocheld zijn: dat is een logische reactie. Ze moeten dat alleen op de juiste manier kanaliseren en communiceren.»

HUMO Hazard ging nog tijdens de match buiten het stadion een hamburger eten. Fraai, als boodschap voor zijn team.

Leekens «Dat is één van de regels: na een wissel mag je douchen, maar daarna kom je weer op de bank zitten. Je bent deel van de groep, en je blijft deel van de groep. Hetzelfde aan tafel: we eten pas als iedereen er is, en we zitten daar niet met een iPhone te spelen, of met muziek in de oren.»

HUMO Hazard is een moeilijk geval: hij is tot beste speler in de Franse competitie verkozen, maar u zette hem op de bank. Dat leidde in Frankrijk en in de Waalse pers tot een schandaal.

Leekens «Voor de nationale ploeg tellen de regels van Frankrijk niet: wij houden alléén rekening met internationaal topniveau. Na een zwaar seizoen bij Lille was Eden vermoeid, terwijl Dries Mertens in de vorm van zijn leven zat. Dus was de afspraak voor Turkije: Eden begint, en na een uur komt Mertens in zijn plaats. Dries is fantastisch ingevallen, heeft de penalty veroorzaakt en op het einde nog bijna de winning goal gescoord. Eden heeft de aanzet voor de 1-0 gegeven, maar zijn acties kwamen er niet zo goed uit. Maar dat is dus niet de reden waarom ik hem eraf heb gehaald.

 »Ik denk dat hij vooral boos was op zichzelf, meer dan op mij.»

HUMO U zei vorige week nog op Radio 1 dat u het voorval met Vertonghen hebt uitgepraat, dat met Hazard nog niet. Wat moeten we daarvan denken?

Leekens «Ik spreek daar met die jongens niet meer over. Waarom nog een oud verhaal bovenhalen? Iemand als Jan Vertonghen weet ook wel dat die match defensief niet z'n sterkste was.»

HUMO Hazard liet anders wel verstaan dat hij misschien nooit meer voor de Rode Duivels wou spelen.

Leekens «Eden moet nog een groeiproces doormaken. Hij is negentien jaar. Negentien! Wie is er op die leeftijd al volmaakt? Voor de match was er was gewoon veel te veel druk op hem. Ik heb die druk proberen weg te nemen: 'Verwacht van Hazard niet dat hij de pannen van het dak zal spelen. Waar zijn jullie mee bezig? Stop met die euforie,' heb ik op de persconferentie gezegd. Maar op den duur leek het wel alsof we alleen konden winnen als hij in de ploeg stond.

 »Kijk, ons elftal heeft maar één vedette: ons elftal. We hebben zonder Vincent Kompany wedstrijden gewonnen, we hebben zonder Hazard wedstrijden gewonnen, we hebben zonder Thomas Vermaelen en Marouane Fellaini wedstrijden gewonnen.»

HUMO U houdt niet van vedetten: voor en tijdens het WK 1998 in Frankrijk botste u met Enzo Scifo - toen de vedette van de Rode Duivels.

Leekens «Totaal ander geval! Enzo was toen fin-de-carrière, en hij sukkelde met zijn heup: hij kon geen twee wedstrijden kort na mekaar spelen. Terwijl Eden een speler is die zijn plaats nog moet vinden.

 »Vedetten tellen niet: mij maakt het niet uit of Hazard speelt, of Chadli of Mertens. Ik stel de speler op die op dat moment en in die wedstrijd het grootste rendement zou moeten halen. Ik heb kandidaten genoeg: dat is het leuke aan de job als bondscoach. En concurrentie maakt zulke jongens alleen maar scherper. De elf besten heb ik niet nodig; de elf die het best sámenspelen moet ik hebben. Wij hebben geen Messi: in ons team telt iedereen en is iedereen vervangbaar.»