Terug naar de plek van de misdaad: Linda Van Huffelen, gehandicapt en weduwe door de Bende van Nijvel

actua Maandag 30 april 2012 - 06u50, door (ab)

Ze zat al in de lijkzak. Toen één van de ambulanciers nog iets zag bewegen, ritste hij het ding weer open: 'Ze leeft nog.'

bende

Tenminste: dat is wat men haar achteraf heeft verteld. Zelf herinnert Linda Van Huffelen (54) zich niets meer van de avond in 1983 dat zij en haar jonge gezin de Bende van Nijvel over de vloer kregen. 'Ik ging slapen als gezonde vrouw en werd twee maanden later wakker als gehandicapte weduwe.'

'Soms denk ik: 'Hadden ze mij ook maar doodgeschoten''

Sommige mensen hebben een eksteroog om hun te vertellen wanneer het mooi weer wordt, bij Linda zijn het de kogelresten in haar lichaam. Als het een zonnige dag wordt, kruipen de loodstukjes in haar borstkas en hals naar de oppervlakte. Allemaal kleine puntjes, net onder het vel. 'Hier zit weer een heel nest: het worden warme dagen,' zegt ze, terwijl ze over haar hals strijkt met haar verminkte rechterhand.

Het is de enige hand die ze nog kan gebruiken, of toch twee vingers ervan. Aan de linkerkant bengelen arm en hand krachteloos naast haar lichaam. Ook wandelen gaat moeilijk: bij elke stap neemt Linda een flinke zwaai met haar kreupele linkerbeen, en zo hobbelt ze verder naar de winkel. Alles doet ze te voet, met haar geruite caddie achter zich aan. Kilometers legt ze zo af, zomer en winter.

Haar boodschappen tilt ze met haar nog bruikbare wijs- en middenvinger ('die zijn zo sterk dat ze een aardappelzak van vijftig kilo aankunnen'). Ze doet er haar hele huishouden mee: aardappels jassen ('met dunne schillen, bijna papiertjes!') en frieten snijden, stofzuigen, schoonmaken, strijken, wassen en plassen. Ze tovert een vuurtje uit een aansteker met één vinger en een handpalm, iets wat de meest ervaren kettingrokers haar niet nadoen. Ze maakt een grapje tegen de bakkersvrouw, die gefascineerd toekijkt hoe ze haar kleingeld met die twee vingers uit de portemonnee peutert. 'Arrivederci!' roept ze, terwijl ze met haar zwaaiende linkerbeen de bakkerij buitenstapt. Zo kent de buurt Linda: ze is altijd vriendelijk, zegt altijd goeiendag, blijft altijd optimistisch.

In onderstaand filmpje kan je met je eigen ogen zien hoe Linda Van Huffelen er ondanks haar handicap in slaagt het huishouden te doen – met twee vingers aardappelen schillen bijvoorbeeld. Wedden dat je 't haar niet nadoet?

Deze week in Humo

btn
deze week rss op actua
lezersbrieven op actua
uitlaat op actua
abo op actua

Vorige HUMO's

Cover 3794 21-05-2013Cover 3793 14-05-2013Cover 3792 07-05-2013Cover 3791 29-4-13Cover 3790 23-04-13Cover 3789 16-04-2013

De eindejaarsvragen

Jouw aanraders

fotospecials op actua

Humo's pinterest Humo's Pinterest

Museumnacht Antwerpe
Bamako Encounters -
Viewmaster 012 - ope
Shangaan Electro @ R
Lacrima | Compagnie
MiramirO

nieuws op twitter

Naar twitter
Nieuwsblad_be profile

Nieuwsblad_beHet Duitse wonderkind zal niet spelen tegen zijn toekomstige werkgever fb.me/2n00WhrIO12 minutes ago · reply · retweet · favorite

Schrijf je in op Humo's wekelijkse nieuwsbrief!

Wil je als eerste op de hoogte zijn
van wat er leeft op Humo.be?
Vul hier je e-mailadres in:

Uitlaat

Altijd die twijfel, altijd dat wikken en wegen

Ga ik in het restaurant als voorgerecht 6 oesters met een glas Chablis bestellen, ja of nee?

ludovico capelli

 

Zou Imodium helpen...

...tegen mijn Uitlaatdiarree?

jote

 

In de bloemetjes gezet

Thuis wordt mijn 'lange staat van dienst' ook gevierd.

Windmaker

 
De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven