Beach House - Bloom
Evolutionaire muziekbiologen wier wangetjes enkel beginnen te blozen bij aardverschuivingen in het oeuvre van hun lievelingsartiesten, zullen wellicht een tikje teleurgesteld zijn. Lees de bespreking
Evolutionaire muziekbiologen wier wangetjes enkel beginnen te blozen bij aardverschuivingen in het oeuvre van hun lievelingsartiesten, zullen wellicht een tikje teleurgesteld zijn. Lees de bespreking
De strot van Shannon Funchess kent u misschien al van de platen en concerten van !!!, TV On The Radio, Telepathe en Ford & Lopatin - live heeft ze de magnetische présence van Grace Jones. Samen met Bruno Coviello vormt ze Light Asylum: denk aan diezelfde Grace Jones en Vince Clarke, op een dieet van house, techno, en het DFA-label van James Murphy. Lees de bespreking
De elfjarige Cate Le Bon werd indertijd door haar vader gebrainwasht met platen van Pavement, Syd Barrett en Neil Young – hij stond er ook op dat ze gitaar leerde spelen. Lees de bespreking
Pond is de helft van Tame Impala plus - de schattingen lopen uiteen - één, drie of acht collega-acidrockers. Hun vierde langspeler 'Beard, Wives, Denim' werd in twee weken ingeblikt op een boerderij, en hun psychedelische trips klinken een pak spontaner en ongepolijster dan die op TA-debuut ‘Innerspeaker’. Lees de bespreking van 'Beard, Wives, Denim'
Geen idee wat Julia Holter ziet wanneer ze uit het raam van haar studio kijkt, maar Deurne-Noord it ain’t. Als we mogen afgaan op ‘Ekstasis’, kijkt ze afwisselend uit over Indische religieuze ceremonieën, traag roterende melkwegstelsels, en kunsthappenings in het New York van 1960 met lange rijen abstracte schilderijen. Want wanneer Holter achter haar elektrische piano, cello of drummachine kruipt, lijken alle grenzen te vervagen en alle muziekwetmatigheden te haperen. Lees de bespreking
Oké, zet u schrap: ‘Ghostory’ is een conceptplaat over een meisje dat zich voortdurend omringd weet door geesten. (Korte pauze) De muziek is al vergeleken met het geluid van middeleeuwse mystici die fluostaafjes gevonden hebben. (Iets langere pauze) U bent er nog? Lees de bespreking
Niet alle platen moeten de popmuziek opnieuw willen uitvinden of trauma's helpen verwerken: soms volstaat het ruimschoots om een stel heldere liedjes heupwiegend ('Ferdinand'), zwevend ('Space Shuttle Sex') of walsend ('Like A Balloon') door de speakers te sturen. Tenminste: als ze aan de juiste kant van de dunne lijn tussen gewoontjes en lichtjes betoverend belanden.
Lees de bespreking
Geladen piano- en zangpartijen. Sinister elektronisch geritsel. Het vermogen om verontrustende schoonheid te puren uit het zwartste zwart: alle ingrediënten die van ‘Lovetune for Vacuum’ zo’n fascinerend debuut maakten, zijn terug te horen op de nieuwe Soap&Skin-ep. Lees de bespreking
‘Serpents’, de eerste song uit ‘Tramp’ die we te horen kregen, had van The National kunnen zijn: een verrassend nijdige rocksong die snel piekt en dan meteen dóórduwt, tot de frustratie en de woede plots op zijn, en hij er prompt de brui aan geeft. Lees de bespreking
In de indiepop-debutantenklas van 2011-2012 zit Alice – de vrouwelijke, piepjonge (18!) helft van Big Deal – tussen Marion (Veronica Falls) en Alex (Dirty Beaches). Lees de bespreking