Bethany Cosentino van Best Coast is een echte valley girl: ál haar liedjes gaan over skateboarden, surfen, sitcoms of anders wel stoned zijn – enfin, zo klinken ze toch. Lees de bespreking

'Come to Jamaica,' zei de reisbrochure, en dus trok ik onlangs naar het Caraïbische eiland dat tot ieders verbeelding spreekt sinds één van zijn inwoners stormenderhand de wereld veroverde: Bob Marley. Lees een fragment

De nieuwe van Amadou & Mariam leest als een who’s who van de indie en pop, met bijdragen van onder anderen Santigold, Jake Shears van Scissor Sisters, Nick Zinner, Theophilus London en TV on the Radio. En dan is het opletten geblazen: een chique gastenlijst verdoezelt vaak een creatieve dip.

  Lees de bespreking

Dus je denkt dat het leuk is om een rockster te zijn? Wel, dat is het ook. Ik ging op studiobezoek bij The Vaccines, die vorige maand in de ICP Studio in Brussel aan hun nieuwe plaat werkten met Ethan Johns, dé sterproducer van deze tijd. Lees een tekstfragment

Tegenwoordig is álles mogelijk, in goede en in slechte zin, en dat is tegelijk bevrijdend en angstaanjagend: met dat gevoel laat de achtste soloplaat van Graham Coxon me bij iedere beluistering achter. Lees de bespreking

Een maand geleden maakte ik me zorgen: ‘Give Me All Your Luvin’’ was de eerste lead single van Madonna Versie 2.0 - de Madonna sinds ‘Ray of Light’ uit ’98, waarop ze zichzelf opnieuw uitvond met de hulp van William Orbit - die me compleet koud liet. Lees de bespreking

Twee jaar geleden serveerde ene Kindness (echte naam Adam Bainbridge), een net iets té coole wereldburger met lang haar en pied-à-terres in Berlijn en Londen, een pakkende cover van ‘Swingin Party’ van The Replacements: hij verbouwde het slacker anthem uit 1985 tot een pulserend, bezwerend gospelhousepopliedje. Lees de bespreking

Van onze correspondent in New York: Frankie Rose, gewezen drumster van Vivian Girls, Dum Dum Girls en Crystal Stilts, gaf vorige maand in de hippe Knitting Factory in Brooklyn, voor de gelegenheid volgepakt met industry folks, een concert dat amper twintig minuten duurde. Lees de bespreking

‘Otis Redding was pas zevenentwintig toen hij stierf, maar zijn songs zijn gezongen vanuit het perspectief van een man. Hoeveel zevenentwintigjarigen hoor je vandaag zulke wijsheden verkondigen in hun songs? Er zijn geen echte mannen meer!’ Een uitspraak van Chrissie Hynde, gelezen in een oude Q. Lees de bespreking