Bert van het concert: Stijn Meuris herdenkt David Bowie

, door (vvp)

davidbowievrijbeeld

Stijn Meuris «Vraag me niet wat het vijfde nummer op zijn veertiende plaat is, want dat wéét ik niet. Ik ken geen enkele Bowie-plaat vanbuiten; ik ken ’m eerder van de hits. Ik zou ook niet één Bowie kunnen kiezen. De ‘Ziggy Stardust’-periode zal wel de meest iconische zijn, maar eigenlijk heb ik het evengoed voor de Bowie van ‘China Girl’, ‘Let’s Dance’ en – vooral – ‘Absolute Beginners’. De periode dat de puristen begonnen te twijfelen, dus. Maar ik niet (lacht).

»Het is een huizenhoog cliché om te zeggen dat Bowie een kameleon was, maar het klopt natuurlijk wel. Voor je een bepaalde Bowie beu kon raken, stond er alweer een nieuwe klaar. Er bestaat er één voor elke gelegenheid: Bowie was én de androgyne punker uit New York, én de discokikker die naar Madonna luisterde. En hij bracht die spreidstand – normaal een woord met een negatieve connotatie – tot een goed einde. Misschien is dát dan wel de definitie van zijn talent.»

HUMO Dat talent moet je in de AB proberen te evenaren: nou. Hebben ze lang aan je mouw moeten trekken?

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven