Wanneer zijn veertienjarige zoon Jacob wordt beschuldigd van de moord op een klasgenoot, schuifelt officier van justitie Andy Barber steeds dichter naar de rand van een gapende afgrond.

De aanklacht gaat de fundamenten van Andy's bestaan te lijf als een drilboor; de lezer van de ronduit fantastische thriller 'De verdediging van Jacob' (The House of Books) voelt de trillingen tot in zijn diepste vezels. Is getekend, of liever, geschreven: William Landay.
Het gros van de thrillers die dezer dagen verschijnen laat zich makkelijk etiketteren, maar 'De verdediging van Jacob' is een uitzondering: 't is tegelijkertijd een psychologische thriller, een courtroom drama, een whodunit én een familieverhaal. Bovendien is de plot vernuftig zonder ooit ingewikkeld te worden. Kortom: een thriller van de bovenste plank, tevens te consumeren door lui die er prat op gaan nooit thrillers te lezen.
Het begin: 'In april 2008 dagvaardde Neal Logiudice me dan toch eindelijk om voor de onderzoeksjury te verschijnen. Maar toen was het inmiddels te laat.'
Het eind: 'En hij moet hebben begrepen dat ik van hem hield, wat er ook gebeurde, tot het bittere einde... Terwijl hij de betonnen muur op zich af zag vliegen.'
De feiten: Vanuit de getuigenstoel probeert Andy Barber te verhinderen dat zijn voormalige leerling Neal Logiudice – thans een bloeddorstige python – hem helemaal opslokt. Tegelijk laat Barber zijn licht schijnen over de onrechtvaardigheid én onredelijkheid van het rechtssysteem, en licht hij het deksel van zijn verborgen verleden (zijn vader en grootvader waren notoire geweldenaars). Hoewel de beerputwalm niet te harden is, laat Barber zich niet uit het lood slaan: hij zal koste wat kost bewijzen dat zijn zoon onschuldig is.
De dader: maakte carrière als assistent-openbare aanklager tot hij besloot thrillers te gaan schrijven (en aan de kost te komen als barkeeper). Zijn eerste roman, 'Getto', verscheen in 2003, in 2007 volgde 'De wurger'. Een trage schrijver, en bovendien geen tafelspringer.
0 reacties
reageer ookReageer ook