Alfred Schaffer - Mens dier ding

, door ()

Mens dier ding

Men treft een figuur als deze Sjaka liever in een dichtbundel dan in het ware leven. Hij krijgt in al zijn omstreden complexiteit geleidelijk aan contouren in een veelkantige collage. Schaffer legt een mozaïek van feiten en mythes met verhalende gedichten, interviews, tekstflarden, moppen, brieven – alle vanuit eigentijds perspectief, dus inclusief tweets, Facebookpagina en een rechtstreeks verslag van een rechtszaak: ‘Ik ben een projectiescherm.’

Die actuele aanpak verraadt dat het Schaffer niet om een reconstructie van een turbulent leven te doen was. In de fascinerende Sjaka vindt de dichter een gedroomde aanleiding om zich stilistisch los te zingen van verwachtingspatronen en poëtische stereotypen en zich te vermeien in een rondleiding in een waanwereld. Die leert hoe macht corrumpeert. Hoe moorden went. Hoe een rat zichzelf een rad voor ogen draait: ‘Vandaag was ik de kwaadste niet / en alle talen van de wereld die ik sprak!’ begint ‘dag(droom) #41.184’, om drie regels verder de orgie van geweld te vervoegen: ‘Maar rond schemertijd / schoot ik opeens rechtop als een verwijt / mes in de hand’.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven