Christiaan Weijts - De linkshandigen

, door ()

De linkshandigen

Maar dat is dus niet belangrijk, want veel meer dan een aardige genre-oefening is dit een bekoorlijke Weijts-roman. Dat wil zeggen dat de schrijver de tijd waarin hij leeft aan een kijkoperatie onderwerpt – hij causeert onder meer over journalistiek, kunst en privacy. Dat wil zeggen dat het gaat over Michelangelo én over Jamie Oliver, over een Guarneri-cello én over meisjes die aan bingepijpen doen. En dat wil zeggen dat de schrijver zijn fascinatie du jour vanuit alle mogelijke richtingen besluipt.

Deze keer is dat linkshandigheid: ‘In het verborgene van elke linkshandige groeit een eigenwijs wezen wiens wereld zich gedraagt naar zelfgemaakte wetten.’ In de finale schiet Plato ter hulp: net als het hoofdpersonage van Weijts concludeerde die goeie Griekse gabber dat ‘de oorspronkelijke mens’ twééhandig is.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven