Alison Bechdel - Fun Home

Zo liet de Amerikaanse cartooniste Alison Bechdel optekenen toen bleek dat haar autobiografische striproman 'Fun Home' (Xtra) uit 2006 bij pers en publiek meer dan behoorlijk in de smaak viel. Hadden we zelf ook nooit gedacht, maar nauwelijks twintig pagina's ver in 'Fun Home' werden we een zacht getokkel gewaar in onze bast: er zat niks anders op dan ons netjes aan te sluiten bij de polonaise van lof voor Bechdels pakkende verhaal over 'onrecht, seksuele schaamte en angst, over waardeloos geacht leven'.

Bechdel (ze werd begin jaren tachtig bekend in de VS met haar cartoonreeks 'Dykes to Watch Out For') dissecteert dik tweehonderddertig pagina's lang het lijk van haar vader Bruce, de ijdele kostwinner van een disfunctioneel gezin (bestaan er andere?) in het Pennsylvania van de jaren zestig. In zijn vrije uren herstelt hij, met de wufte grandeur van Oscar Wilde en Marcel Proust in het achterhoofd, hun oude woning in zijn oorspronkelijke neogotische staat. Tijdens de kantooruren runt hij er een begrafenisonderneming - funeral home,door de kinderen Bechdel afgekort tot 'fun home'.Tot hij bij het tuinieren gegrepen wordt door een vrachtwagen en overlijdt: de jonge Alison neemt akte van dit tragische feit en probeert het vervolgens een plek te geven in haar eigen grillige levensloop. Terwijl ze kond doet van haar eigen langzame transformatie van tomboynaar volbloedfeministe speurt ze in haar herinneringen naar het afdoende antwoord op de hamvraag van haar jeugd: was de dood van haar vader écht een ongeluk of pleegde hij zelfmoord, als de ultieme ontsnapping aan het heteroseksuele en familiale keurslijf waarin omstandigheden 'm gedwongen hadden, of was het zelfs een ultiem eerbetoon aan zijn literaire held F. Scott Fitzgerald, met wiens tragische autobiografie hij sinds zijn legerdienst dweepte?

'Fun Home' mag dan al genoeg drama bevatten voor een meeslepende tearjerker, 't is gelukkig veel meer dan een minutieus uitgewerkt storyboard:Bechdel maakt voortdurend sprongen in de tijd en stapelt de ene ultrakorte scène op de andere - 't is pure literatuur, maar dan met tekeningen en tekstballonnen. Anders dan sommige van haar collega's, die glanzende klompjes moeten boetseren met het gruis dat ze van de bodem van hun writer's goldmine afschraapten, kon Bechdel terugvallen op de dagboeken die ze sinds haar tiende levensjaar had bijgehouden. En dat levert, dankzij de overdaad aan geestige details, doorleefde stripkaders op.

Gebruiksaanwijzing nodig? Lezen, wachten tot u getokkel hoort, achteraan aansluiten, hossen.

• Alison Bechdel 's Blog
• Website 'Dykes to Watch Out For'
• Uitgeverij Xtra