Fikry El Azzouzi - Het schapenfeest

Een kloek geschapen epos waarin je enkele weken kan verdwijnen. Een stevig gestut pamflet over het multiculturele gehakketak. Een debuut dat meteen naast 'Kartonnen dozen' of 'Blauwe maandagen' mag.

Wat het wél is: een lichtvoetige, lekker weglezende roman over Ayoub, een elfjarig jongetje dat zijn dagen vult zoals elfjarige jongetjes dat horen te doen. Met eindeloos wegdromen that is, nieuwsgierig de wereld inblikken, en zich telkens weer op z'n kop laten zitten door z'n twee zussen, die de koosnaampjes het Gedrocht en Al Jazeera meekrijgen.

'Ik noem haar Al Jazeera omdat ze roddelt en verslag uitbrengt aan mijn ouders.'Eén en ander speelt zich af op de dag van het Schapenfeest, wanneer Ayoub op bevel van z'n dominante vader mee een schaap de keel moet oversnijden.

Iets waar de jongen helemaal geen zin in heeft, en dus verzint hij de ene smoes na de andere vluchtweg om toch maar niet naar het schaap te moeten. Dat levert een hoogst vermakelijke, bijzonder grappige carrousel op, onderbroken door filmische droomsequenties waarin Ayoub met schapen praat.

Onder al die onschuldige vrolijkheid heeft El Azzouzi ook een laagje tragiek gestopt. Dan gaat het over afkomst, wortels en cultuur - themaatjes waar altijd weer veel te snel Grote Uitspraken over gedaan worden, maar die hier subtiel het verhaal binnensnijden.

Ayoub is immers het prototype van de allochtoon die tussen twee stoelen valt: geboren en getogen in een westerse waarden- en normenschaal, maar thuis nog steeds een onderdeel van de islamitische cultuur.

De moskee is vooral een saaie plaats waar baardmannen lange toespraken houden, de ramadan een nare periode die met een list omzeild kan, en de vader een wat ouwige figuur die maar moeilijk te begrijpen valt.

In feite wil Ayoub gewoon een jongen zijn: een leven lang voetballen, en dan met een beslissende flits Marokko wereldkampioen maken tegen Brazilië - het liefst onder het goedkeurend oog van de vader.

Meer dan wat anders is 'Het schapenfeest' een verhaal met een universele touch.

• Van Gennep