Herman Koch - Het diner

boeken Woensdag 11 februari 2009 - 09u00, door (jm)

In 'Het diner' (Anthos), de nieuwe Herman Koch (als u 'm niet kent van zijn vorige boeken, dan misschien wel van 'Jiskefet'), zitten we driehonderd bladzijden lang gevangen in een niet nader genoemd Nederlands restaurant. Het gezelschap: de verteller, samen met zijn vrouw, zijn broer (die onhoudbaar op weg is om bij de volgende verkiezingen de nieuwe minister-president van Nederland te worden) en zijn schoonzus.

5689_catalogue_9329_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
Er wordt gedineerd onder hoogspanning: de vier zijn samen om te praten over hun kinderen - beide echtparen hebben een zoon van vijftien. Die hebben de dood van een dakloze op hun geweten, maar over meer dan wat vage beelden van een bewakingscamera beschikken de speurders niet.
De ouders zijn wél op de hoogte, en terwijl Koch zich amuseert met een ingenieus gecomponeerde plot, wordt zijn verteller door de ene na de andere indringende vraag bezocht. Moeten de twee echtparen alles toedekken, of hun zonen gaan aangeven? Zijn ze zelf, als ouders, verantwoordelijk? In hoeverre is agressie genetisch bepaald? En is dit dan de onherroepelijke versplintering van Het Gelukkige Gezin?
Zware kost, zeer zeker, maar ook de satiricus Koch is er nog: in hilarische passages rekent hij cassant af met de hypocriete uitwasjes waar chique restaurants in gespecialiseerd zijn, en terloops ondergraaft hij ook de lamlendige schone schijn waarachter toppolitici zich verbergen. Maar het beladen onderwerp verdwijnt nooit van de pagina's: er valt wat te grinniken, maar het is lachen met de handrem op.
Dat dit boek een pageturner is waar je desnoods een nachtje slaap voor laat, is te danken aan het thrillerachtige opzet en de intelligent geïnstalleerde spanningsboog. Dat het tot verhit nadenken aanzet, aan de zorgvuldig gewogen morele dilemma's die de auteur opwerpt. En dat dit een boek is dat je méédraagt, eentje dat nerveus blijft rondwandelen in je hoofd, is te danken aan dat unheimliche sfeertje dat Koch in zijn zinnen gezogen heeft. De doorlopende suggestie van geweld en de alomtegenwoordigheid van angst als motor voor de hele poppenkast maken dat je je als lezer hoogst oncomfortabel gaat voelen. Zoals in het echte leven, quoi.
Herman Koch heeft een huiveringwekkend goed boek geschreven.

Links

10 reacties

reageer ook 

Woensdag 8 juni 2011 - 21u26

Starter

Boek dat voor mij resulteert in een onbehagelijk gevoel doordat ik het niet eens kan zijn met de conclusie alles onder het kleed te vegen. Goed boek blijkaar. Hebben anderen ook het probleem dat je het boek leest alsof Herman zelf de hoofpersoon is, en daardoor het verhaal (van aggressie) wat ongeloofwaardig overkomt '

 

Woensdag 3 november 2010 - 12u11

LetsR0ck_

Ik ben niet zo'n fan van deze schrijver maar deze roman is de moeite waard. Vier ouders, twee broers, Paul en Serge, en hun vrouwen, dineren samen in een sjiek restaurant met de bedoeling over hun kinderen te praten. Dit eigenlijk de basis van het verhaal , het is ook een dik boek maar als de titel van het boek bekijkt denk je toch dat het boek de moeite waard is . Het is een heel spannend waar sommige dingen aan het licht komen maar er komen ook dingen niet aan het licht , wat soms jammer is . Het zijn echt goede personages , waaronder het hoofdpersonage Paul Lohman , je speelt je helemaal in mee in dit personage . Het boek is niet saai maar heel fascinerend . Ook er komen gebeurtenissen in voor dat ieder mens kan overkomen daarom kun je zich goed inleven in de situatie . Het boek leest ook vlot wat ik eigenlijk niet verwacht had . En het is ook een heel goed geschreven en geconstrueerd boek. Beoordeling 8.5 /10

 

Zaterdag 19 december 2009 - 16u25

Tchinne

Geen tijd voor lange besprekingen, maar ZEER GOED geschreven boek met alles erop en eraan:drama,droge humor, cynisme en sarcasme;zeer concrete en boeiende schrijfstijl Congratulations, Mister Koch

 

Donderdag 29 oktober 2009 - 14u10

de leesvrouw

Schitterend boek, afkeer van de politicus en sympathie voor de verteller in het begin, maar naargelang het boek vordert, afkeer van alles! Zeer goed geconcipieerd als diner, het cynisme druipt eraf. Niet lang geleden dat ik nog zo een goed boek heb gelezen, maar wel lang geleden dat een roman die niet het etiket thriller heeft, zo spannend was!

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Nu in Humo

@jeroen_maris op twitter

Naar twitter
jeroen_maris profile

jeroen_maris'You look like you've been for breakfast at the heartbreak hotel.' Met AM in m'n oren door Kiev. Slavische melancholie for the win. #lovely7 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisOok in Oekraïne ontkom je niet aan de Vlaamse actualiteit. instagram.com/p/uIlaqBihMF/7 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisVrienden maken op het Oekraïense platteland (3). instagram.com/p/uBVCGxChDX/10 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisVrienden maken op het Oekraïense platteland (2). #boskoe instagram.com/p/uBUjuTChCW/10 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisVrienden maken op het Oekraïense platteland (1). instagram.com/p/uBUKXdChBW/10 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_maris'Op mijn verjaardag doekte mijn moeder mijn handeltje in condooms op' en andere verhalen. De tweede G&R! instagram.com/p/t7usTOChD-/12 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_maris'Jajaja, Michel, ja.' Als iemand uit de oppositie het Guido Pallemans-timbre snel onder de knie krijgt, wordt het misschien toch nog fun.14 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_maris@valerieschreurs Mail je vraag voor Humo even naar mij (voornaam.naam@humo.be), ik zorg er dan wel voor.15 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisAf en toe iets drinken ter ontspanning, Michel, en Club Brugge wordt dit jaar kampioen. #michelnumberone http://t.co/elra0zAnvQ15 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_maris@terzaketv Malinwa de racistische club bij uitstek is. Terwijl hier dus net racisme op de korrel wordt genomen. Anyways.21 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_maris@terzaketv Zeer zeker, ik merk elke week dat het een reëel probleem is. Dit voorbeeld was gewoon wat ongelukkig omdat het nu lijkt dat (1/2)21 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_maris@terzaketv reactie op racistische uitspraken van Johan Vermeersch, toen voorzitter van FC Brussels (de tegenstander die dag).22 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_maris@terzaketv Kleine nuance bij de (goeie!) reportage over racisme in het voetbal: die banaan-spreekkoren van de KV-aanhang waren net een (1/2)22 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_maris@Julieedv Ik geloof dat ik net verliefd geworden ben op je oma. Dat mag, hè?25 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_maris@Julieedv Zit er een subliminale boodschap in het aantal klavertjes vier dat je krijgt? De ene keer zijn het er tien, de andere keer elf?25 days ago · reply · retweet · favorite

boeken - Archief

Zoeken in boeken:

Reviews per auteur:

boekreviews rss

Jouw aanraders

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven