Herman Koch - Het diner

boeken Woensdag 11 februari 2009 - 09u00, door (jm)

In 'Het diner' (Anthos), de nieuwe Herman Koch (als u 'm niet kent van zijn vorige boeken, dan misschien wel van 'Jiskefet'), zitten we driehonderd bladzijden lang gevangen in een niet nader genoemd Nederlands restaurant. Het gezelschap: de verteller, samen met zijn vrouw, zijn broer (die onhoudbaar op weg is om bij de volgende verkiezingen de nieuwe minister-president van Nederland te worden) en zijn schoonzus.

5689_catalogue_9329_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
Er wordt gedineerd onder hoogspanning: de vier zijn samen om te praten over hun kinderen - beide echtparen hebben een zoon van vijftien. Die hebben de dood van een dakloze op hun geweten, maar over meer dan wat vage beelden van een bewakingscamera beschikken de speurders niet.
De ouders zijn wél op de hoogte, en terwijl Koch zich amuseert met een ingenieus gecomponeerde plot, wordt zijn verteller door de ene na de andere indringende vraag bezocht. Moeten de twee echtparen alles toedekken, of hun zonen gaan aangeven? Zijn ze zelf, als ouders, verantwoordelijk? In hoeverre is agressie genetisch bepaald? En is dit dan de onherroepelijke versplintering van Het Gelukkige Gezin?
Zware kost, zeer zeker, maar ook de satiricus Koch is er nog: in hilarische passages rekent hij cassant af met de hypocriete uitwasjes waar chique restaurants in gespecialiseerd zijn, en terloops ondergraaft hij ook de lamlendige schone schijn waarachter toppolitici zich verbergen. Maar het beladen onderwerp verdwijnt nooit van de pagina's: er valt wat te grinniken, maar het is lachen met de handrem op.
Dat dit boek een pageturner is waar je desnoods een nachtje slaap voor laat, is te danken aan het thrillerachtige opzet en de intelligent geïnstalleerde spanningsboog. Dat het tot verhit nadenken aanzet, aan de zorgvuldig gewogen morele dilemma's die de auteur opwerpt. En dat dit een boek is dat je méédraagt, eentje dat nerveus blijft rondwandelen in je hoofd, is te danken aan dat unheimliche sfeertje dat Koch in zijn zinnen gezogen heeft. De doorlopende suggestie van geweld en de alomtegenwoordigheid van angst als motor voor de hele poppenkast maken dat je je als lezer hoogst oncomfortabel gaat voelen. Zoals in het echte leven, quoi.
Herman Koch heeft een huiveringwekkend goed boek geschreven.

Links

14 reacties

reageer ook 

Woensdag 12 november 2014 - 16u52

dietergeuens

Ik heb het boek ''Het Diner'' gelezen voor Nederlands. Het boek heeft me niet weten overtuigen omdat het thema mij niet aanspreekt. Heel het boek speelt zich af in een restaurant, dit is zeer ééntonig. Ik heb graag iets meer variëteit in een boek. Ik heb soms de indruk dat de auteur te veel moeite doet om het verhaal lang te maken en zich daardoor meer focust op onbelangrijke zaken. Het boek wordt interessanter circa pagina 120, het duurt dus lang vooraleer er spanning in komt. Vanaf dan is het wel tof om te lezen , nieuwsgierigheid speelt hierin een belangrijke rol. Ik vind het boek geen echte aanrader, hiermee wil ik niet zeggen dat het geen goed boek is. Voor mij persoonlijk is het boek iets té langdradig.

 

Dinsdag 11 november 2014 - 23u06

Frederik Leysen

Ik vond het de moeite om het boek te lezen. Het begon niet zo heel boeiend naarmate ik de boek verder las begon het verhaal me meer en meer te interesseren en werd het ook spannend. Dit kwam mede ook omdat je de gebeurtenissen zag door de ogen van Paul Lohman, de ik-figuur. Paul is een soort van gesloten karakter soms verbergt hij dingen of zegt hij ze expres niet zoals de naam van het ziekenhuis waar zijn vrouw heeft gelegen de precieze ziekte hij heeft. hij hecht veel belang aan zijn zoon zelfs wanneer hij te weten komt dat die een moord begaan heeft wat eigenlijk meer een ongeval was. Op sommige stukken is het boek een beetje mysterieus dus daarom raad ik het boek ook aan aan andere mensen want ik vind het zeker geen slecht boek alleen je mag je niet laten leiden door de kaft en de achterflap want dan koop je het boek niet.

 

Dinsdag 11 november 2014 - 11u22

Sanderminnen

Ik vond het niet zo'n goed boek. De eerste 120 bladzijden heb ik me door het boek heen moeten worstelen want er gebeurde naar mijn mening niets interessants. Vanaf toen begon ik het wel redelijk goed te vinden, ook omdat je zeer veel te weten kwam over de personages. Je zag de gebeurtenissen door te ogen van Paul Lohman, hij was de ik-figuur. Hij was ooit geschiedenisleraar, maar werd op non-actief gesteld omdat hij heel impulsief en agressief kan reageren. Hij gaat daarvoor in behandeling bij een psychiater. In het verhaal gaat hij tweemaal totaal door het lint. De eerste keer was tegen zijn broer, toen die zijn zoon wou meenemen omdat Claire in het ziekenhuis lag. De tweede keer was tegen de rector van de school van Michel, toen die kritiek gaf op een geschiedenistaak van hem. Paul is de broer van bekend politicus, en kandidaat eerste minister Serge Lohman. Ze gaan eten in een chique restaurant dat door Serge is uitgekozen. In het begin gaat het er vrij normaal en ontspannen aan toe in het restaurant, maar als het over hun kinderen begint wordt de sfeer wel erg gespannen.

 

Zaterdag 8 november 2014 - 16u13

thalia.peeters.3

Een pluspunt aan het boek was dat het boek geschreven was in het ik-perspectief. Zo kan je je veel gemakkelijker inleven in het boek en is het ook beter te begrijpen. Het was ook zeer leuk dat er waarheid in het boek zat namelijk dat Beau de geadopteerde zoon van Serge en Babette van Burkina Faso afkomstig was. Dit is een land dat werkelijk bestaat. Dit is gelegen in Afrika. Een min puntje in het boek was dat het heel traag was verteld. Heel het boek gaat over één avondje restaurant. Er waren ook verschillende flashbacks aanwezig. Het slot van het boek zou je ook niet direct verwacht hebben namelijk dat Beau alles op youtube had gezet en Rick en Michel chanteerde. Hij chanteerde hen voor geld anders zou het dit gaan verklikken dat zij die vrouw in brand hadden gestoken in het pin hokje. Ik had ook niet verwacht dat Beau op het einde van het boek verdwenen was.

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Nu in Humo

cd

Het beste volgens Humo in 2014: de cd top 40 (deel 4)

  Vrijdag 19 december 2014 - 10u23

Een klein dozijn gekneusde ribben, twee blauwe ogen, een gescheurde milt en een schedelbreuk later werd in het Ohm-hok besloten om van Humo’s top 20 van 2014 voor de aardigheid een top 40 te maken. Vandaag krijgt u deel 4. Geniet ervan, en aan (fvd): beterschap! Lees meer

cd

Het beste volgens Humo in 2014: de cd top 40 (deel 3)

  Donderdag 18 december 2014 - 09u23

Een klein dozijn gekneusde ribben, twee blauwe ogen, een gescheurde milt en een schedelbreuk later werd in het Ohm-hok besloten om van Humo’s top 20 van 2014 voor de aardigheid een top 40 te maken. Vandaag krijgt u deel 3. Geniet ervan, en aan (fvd): beterschap! Lees meer

@jeroen_maris op twitter

Naar twitter
jeroen_maris profile

jeroen_marisHeerlijkste ontdekking van het jaar: Jan Mulder is geabonneerd op G&R. http://t.co/jlHUmskWL811 hours ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisMijlemans - Mortier - Van Meir. Tijdloze jongens. #alleenelvis http://t.co/FJ6H270paSyesterday · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisGuy is Marc Mijlemans niet vergeten. #linksonder #alleenelvisyesterday · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisMeer dan veertig jaar Humo. Geniet van je pensioen, Willem van de Fillem! Held. instagram.com/p/wrmr9KihGV/4 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisIk mag naar het verjaardagspartijtje van één van mijn jeugdhelden en heb een kaartje bij. #meuris50 instagram.com/p/wkBfhvihJK/7 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisMinnaars en verliezers in Amsterdam (2). instagram.com/p/wL-bBNChH_/16 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisMinnaars en verliezers in Amsterdam (1). instagram.com/p/wL-TTkihHa/16 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisOlsa Brakel ontvangt Malinwa alsof we Real Madrid zijn. Sowieso dat we eruit liggen straks. #brakvm #decup17 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisJe bent nog altijd niet echt gestorven, Elliott Smith. #liedjesluisteren18 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_maris.@destandaard De foto is niet helemaal duidelijk: welk ras precies?18 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisVooralsnog geen alcoholslot op de lezersrubriek in Humo. instagram.com/p/v00XGQihGn/25 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisParquet Courts (gisteren in de @Botanique) volgens Brigitte: humo.be/concert-review….29 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisParquet Courts speelde in 'Le Grand Journal', en het Franse talkshowpubliek ging helemaal loco: youtube.com/watch?v=aLwyk0….29 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisVandaag bezichtigde ik een appartement met een B-cup. #eneensixpack #eneenacup instagram.com/p/vbIgkOChF6/35 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_maris@dwvdevriese @schwalbekoenig Volgens mij trippel jij weleens naar Westmalle.38 days ago · reply · retweet · favorite

jeroen_maris profile

jeroen_marisUrinoirobservatie: naast mij stond net een man te plassen die très cool met twee handen een sms aan het schrijven was. Hoe flik je zoiets?38 days ago · reply · retweet · favorite

boeken - Archief

Zoeken in boeken:

Reviews per auteur:

boekreviews rss

Jouw aanraders

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven