Zadie Smith - Het Boek van Andere Mensen

In de inleiding zegt ze dat 'schrijvers van oudsher afkerig zijn van het idee om iets te schrijven zonder ervoor betaald te worden'. Maar als de schrijfster van 'Witte tanden' en 'Over schoonheid' het beleefd vraagt, kan blijkbaar veel. Want ze wist een vette selectie Engelstalige schrijvers te strikken.

In diezelfde inleiding poneert Smith: 'Als je aan een verhaal begint valt niet te zeggen hoeveel tijd er zal verstrijken voordat je het kunt voltooien. Het kan twee uur van je tijd vergen, of een paar dagen, of vier maanden of zelfs nog meer.' Lees: niet élke auteur heeft zich volledig uitgesloofd. Het 'verhaal' van Nick Hornby is bijvoorbeeld een persiflage op flapteksten, maar naar de clou blijft het gissen. En veel bijdragen getuigen wel van vakmanschap maar balanceren op de vlakte of missen ballen, zoals A.M. Homes' portret van een rijke damesclub, A.L. Kennedy's eenzaat, Toby Litts monster of de zoektocht naar liefde van Dave Eggers' reus. Toch mag er ook gejubeld worden: David Mitchell weet hunkering pijnlijk te vatten, Edwidge Danticat kaart een wrang dilemma aan in een stikheet Haïtiaans dorp, en erg overtuigend is de ingetogen sfeer van Colm Tóibín, waarbij een desolate nacht herinneringen oproept aan een overleden moeder en een gestrande relatie.

De vrijblijvende opdracht van Zadie Smith creëert een fragmentarisch geheel. Maar tegelijk zorgt die variatie in aanpak – er zitten zelfs twee stripverhalen bij – voor een aantrekkelijk verrassingseffect. De opbrengst van 'Het boek van andere mensen' gaat naar 826 New York, een door Dave Eggers opgerichte non-profitorganisatie die kansarme jongeren hun schrijfvaardigheden helpt te ontwikkelen. Doe er uw voordeel mee: u krijgt een introductie tot 23 hedendaagse auteurs en in één moeite door een zuiver geweten.