Jay McInerney - Het goede leven

In deze onderhoudende roman kampt de Jayster met minstens twee crisissen: die van de middelbare leeftijd en die van Amerika. In het meest lichtvoetige elfseptemberproza totnogtoe volgen we niet alleen de ineenstorting van de torens, maar vooral ook van twee aanmodderende koppels. Je hoeft geen veellezer te zijn om een paar honderd pagina's op voorhand al te kunnen ruiken dat de ene nuptiale knoeiboel in het vaarwater van de andere zal komen, maar dat kan de pret niet drukken.

Boy meets girl , dus, maar dit keer in een soepkeuken onder het stof van ground zero. Betreffende jongen en meisje zijn met een ander getrouwd, en zouden wijs genoeg moeten zijn om beter te weten. Ondertussen passeren gouwe ouwe thema's de revue als tienermeisjes met overdosissen, liefdadigheidsdiners ter meerdere eer en glorie van de gulle schenkers en veel te dure haute couture . 'Het ging allemaal om tieten' bedenkt de ene. Zegt de andere: 'Iemand zei dat hij de grootste lul bij Time Warner was, en ik verstond het werkwoord verkeerd.'

Nergens is deze zoveelste 9/11 -vertelling zo pakkend als 'Extreem luid en ongelofelijk dichtbij' van Jonathan Safran Foer , of zo intelligent als Ian McEwan s 'Zaterdag' . De seksscènes met het nieuwgevormde, nog door schuldbesef bezwaarde koppel zijn bijwijlen even slap als de seks zelf, toen ze zich nog van hun oude partner in het echtelijke bed wegdraaiden. McInerney is evenmin de man van de grote statements, de pijnlijke analyse of het encyclopedische wereldbeeld. Maar zolang zijn zinnen zo vlot blijven stromen als in 'Het goede leven', mag hij zijn vermakelijk voyeurisme op de mensenzoo Manhattan blijven botvieren.

• Jay McInerney