Frank Vande Veire - Neem en eet, dit is je lichaam

, door ()

2650_catalogue_3824_detail.jpg

Het Pasolini-hoofdstuk en de meeste andere stukken in deze bundel gaan over een zoektocht die ons allemaal bezighoudt: die naar het genot. In het spoor van de Franse psychoanalyticus Jacques Lacan draait Vande Veire onze ideeën over het genot radicaal om. Ons verlangen naar genot - en dan gaat het niet over uw dagelijkse portie Senseo, maar eerder om het uitzinnige, excessieve genot van, bijvoorbeeld, stomende seks - zou geen drift zijn die 'in ons' zit. Onze verlangens ontstaan uit een soort jaloezie op het genot dat we bij de anderen menen te zien: het is de grimas op de facie van de klaarkomende medemens die ons zot maakt, ongeveer zoals een peuter vooral geïnteresseerd is in het speelgoed waar zijn broertje mee is gaan lopen.

Vande Veire stelt onophoudelijk dat we dat genot van de ander overdrijven. Wat Pasolini in zijn anti-sprookje over SM-fascisten laat zien, is volgens Vande Veire de ontsporing van die jaloezie: Hitlers destructiedrift zou onder meer daaruit zijn ontstaan. Ook in de andere stukken - met onder meer een listige lectuur van een kortverhaal van Kafka en een confronterend artikel over het tv-journaal als christelijk ritueel - blijft het genot rondspoken, om ons te fascineren (we zijn ervan in de ban) en te intimideren (we zijn onszelf niet meer). Het is amper een compliment om Vande Veires bundel fascinerend te noemen. Maar hij is het wel.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven