Van een geslaagd debuut gesproken: in 1989 ging 'Como agua para chocolate' (in het Nederlands werd dat 'Rode rozen en tortilla's') van Laura Esquivel als het spreekwoordelijke zoete broodje over de toonbank. In 'Malinche' (Arena) serveert Esquivel geen kruidige gerechten, maar des te meer couleur locale. Lees de review van Malinche

Professor Laurence Smithziet er op foto's uit als een kwieke, onverwoestbaar opgewekte buitenmens. In de winter werkt hij aan de universiteit van Los Angeles, maar zijn zomers brengt hij door in gebieden waar de meesten van ons met geen stokken naartoe te drijven zijn: de Siberische toendra, Groenland, de noordelijke rand van Canada of, als het weer een beetje mee wil, de Noordelijke IJszee. Lees de review van Het nieuwe noorden

De weg naar de ramsjbakken is geplaveid met schrijvers die de literatuur even snel opnieuw willen uitvinden, maar jammerlijk vastlopen in vormelijke spielerei en gepriel in de marge. Ook de Franse debutant Laurent Binetbedient zich van een wat opzichtige 'Kijk mama, zonder handen!'-tactiek, maar uitverkoop is nog lang niet zijn deel. Lees de review van HhhH (6 reacties)

Laurent Graff is een man van kleine boekjes. De Fransen weten dat te appreciëren, net als ik. 't Is een bescheiden uiting van literatuur, vaak een bewijs van metier en nog handig op de trein ook. Lees de review van Je laatste foto

In één van zijn vele boeken, herinner ik me, maar 't kan lang geleden zijn want Leo Pleysierwerd dit jaar toch ook al weer 65, viste hij zijn eerste herinnering op uit zijn jeugd. Lees de review van Dieperik

Laten we elkaar geen Tante Non noemen: de plot van 'De Latino's' (De Bezige Bij), de nieuwe roman van Leo Pleysier, is een tranentrekker van het zuiverste water. Lees de review van De latino's

Ik maak me zorgen om Leo Pleysier. We kennen hem allemaal als een Kempenzoon die koppig, noest en onverstoord voortdoet; dag in dag uit, door weer en wind, in goede en slechte tijden verzamelt hij aantekeningen, probeersels en aanzetjes tot zich, na ... Lees de review van De trousse

Toen de familiekroniek van Leo Pleysier anderhalf jaar geleden in een cassette verzameld werd, was duidelijk dat de schrijver het na 'Wit is altijd schoon', 'De kast', 'De gele rivier is bevrozen', 'Zwart van het volk' en 'Volgend jaar in Berchem' ov... Lees de review van De dieven zijn al gaan slapen

Het inktreservoir van 25 Mont Blanc-pennen met benzine gevuld, ze ontdaan van hun schroefdop, ze ondersteboven op een romige taart met zuurstokrood glazuur geplant en eeuwige vlammen in de vergulde kronen ontstoken - Leon de Winter is 25 jaar schrijv... Lees de review van God's Gym