Pankaj Mishra - Tijd van woede

, door ()

sq

Wat in Mishra’s synthese opvalt, is de gewild alarmerende toonzetting. Hij memoreert de ‘oorlogen in Oekraïne en het Midden-Oosten, de zelfmoordaanslagen in België, Xinjiang, Nigeria en Turkije, revoltes van Jemen tot Thailand, bloedbaden in Parijs, Tunesië, Florida, Dhaka en Nice’, en als hij daar nog economisch-financiële oorlogen, cyberoorlogen en oorlogen tegen drugs en klimaatontregeling bovenop zwiert, komt ‘een wereldwijde burgeroorlog’ in het verschiet.

Veel soorten woede kent Mishra niet, ook dat valt op. ‘Vrachtwagenchauffeurs uit Louisiana met een wapen op zak hebben meer gemeen met Indiase hindoes die zwaaien met een driespeer, Pakistaanse moslimfundamentalisten met lange baarden en nationalisten en populisten waar ook dan ieder van hen beseft.’ De ontslagen Amerikaanse arbeider met het Trump-petje op, de brexit-Brit die zijn rug naar Europa gedraaid heeft ‘to take back control’, de moslimfundamentalist die dood en vernieling zaait in de wereldsteden: voor Mishra horen ze allemaal thuis in dat ene schema, waarbij de industrieel-kapitalistische ontwikkeling luxe biedt aan weinigen en ellende aan velen. De belofte van gelijkheid is uitgelopen op een massale ongelijkheid in termen van macht, status, vorming en bezit, met alle frustratie om de onvervulde verlangens van dien. Een nadeel van dat ene, allesverklarende schema is alvast dat terroristen, als slachtoffers van een maatschappelijke ontwrichting, hier met al te veel begrip wegkomen. 

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven