Orhan Pamuk - De vrouw met het rode haar

, door ()

orhan pamuk vrijbeeld

De jongen in kwestie hecht zich bij gebrek aan een echte vader dan maar aan een surrogaatvader: de leermeester met wie hij een waterput graaft. Een langdurig karwei dat hem de tijd geeft om intens verliefd te worden op de vrouw met het rode haar uit een naburig dorp. De zoektocht naar water en naar het hart van de vrouw stuurt het eerste deel van Pamuks vertelling en mondt uit in twee doodzonden die door het hele tweede deel blijven spoken. Tot Pamuk met een vanuit het perspectief van de roodharige vrouw verteld derde luik de ingenieuze opbouw van zijn roman onthult en alle puzzelstukken op hun plaats laat vallen.

Pamuk vertelt sober en ogenschijnlijk simpel, maar zijn van melodrama verstoken stijl maakt de impact van de onderliggende thema’s des te groter. Zoals het hoofdpersonage tijdens het graven van de waterput op verschillende lagen stoot, stuit de lezer op verschillende variaties van de vader-zoonrelatie: die tussen leermeester en leerjongen, die tussen God en gelovige, maar ook die tussen staat en onderdanen. Zo onderstreept het beeld van de vader die zijn zoon doodt in de oosterse mythe de macht en meedogenloosheid van het staatshoofd.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven