Gerda Dendooven - Tabac

, door ()

Tabac

En daarmee mikt ze hoog: het moest een boek worden over schuld en boete, over liefde in tijden van terreur. Maar daarbij neemt ze de lezer wel érg opzichtig bij het handje. Het verhaal is zowel qua opbouw als qua taalgebruik zo uitleggerig dat alle subtiliteit verloren gaat. Personages ‘worden dronken van de wijn en van elkaar’. ‘Zon, zee, zand. Meer dan dat cliché hebben we niet nodig.’ Helaas, de lezer wél.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven