Roberto Saviano - De kinderen in de sleepnetten

, door ()

In die non-fictiebestseller, later ook briljant verfilmd, beschreef hij de interne keuken en de bloederige oorlogen van de camorra, de Campanese maffia. Hij haalde er zich de vendetta en de hete, eeuwig naar look en mosselen meurende adem van georganiseerd Napels mee in de nek, en leeft sindsdien ondergedoken. Het boek werd – in de slipstream van de New Italian Epic-golf – een ‘UNO’ genoemd: een unidentified narrative object, een tekst zó to the point dat hij onmogelijk in bestaande hokjes en genres paste.

Zes Nobelprijswinnaars van divers slag – Dario Fo, Desmond Tutu, Günter Grass, Orhan Pamuk, Rita Levi-Montalcini en Michail Gorbatsjov – betuigden Saviano destijds hun steun en waardering. Geen wonder dus dat hij voor zijn allereerste fictiewerk – de titel ‘De kinderen in de sleepnetten’ is een wat onhandige vertaling van ‘La paranza dei bambini’, of: de kinderbende – alweer uit dezelfde beerput heeft gevist.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan