
Toptracks:
- Keep You Close
- Constant Now
De productie was in handen van David Bottrill, die we nog kennen van 'The Ideal Crash' uit 1999 (en van Tool, Muse, Placebo en David Sylvian). Niet toevallig een plaat waarmee 'Keep You Close' wel wat gemeen heeft. Het is de meest samenhangende dEUS sinds 'The Ideal Crash', er staan net als toen twee onmiskenbare singles op ('Sister Dew' en 'Instant Street' vs. 'Keep You Close' en 'Constant Now').
En tekstueel is ze het resultaat van een frontman die met meer demonen worstelt dan voor een levensgenieter strikt genomen noodzakelijk is. Het grote verschil is dat ze gepolijster klinkt, ronder, en dat de schoonheid veel meer in de details zit. Het is dan ook een andere, door de wol geverfdere en – arguably – professionelere groep die vandaag onder ploegbaas Barman werkt.
Drie krachtige drumschoten zorgen ervoor dat de trein in opener en titeltrack 'Keep You Close' meteen op kruissnelheid zit, ook al hangt er een intro aan waarin alle instrumenten uit de zoo (van cello tot xylofoon) hun zegje mogen doen.
Volgt een prachtig lied met strofes die de refreinen perfect aanblazen en in schoonheid overtreffen – wat de vaart er lekker in houdt. En met een zin als 'You're pulling on me like a cigarette' staat er meteen een beeld op je netvlies. Ook eerste single 'Constant Now', die vijf haltes verder volgt, is perfect op z'n plaats gemikt.
Die heerlijk zomerse pianoakkoorden, die achteloze chorus/echo-gitaar, die trompetten net voor het – zo vermoeden wij, want uit de hoesteksten komen we niets te weten – door Alan Gevaert gezongen refrein: 'Is it all you got for your money / All you got, are you getting enough'.
Enough,jawel, en so far bij momenten zelfs a little more than enough. In 'The Final Blast' bijvoorbeeld, track twee, die we bij elke draaibeurt zeer weten te smaken, maar waarover we achteraf telkens weinig meer weten te vertellen dan dat er véél in zit en dat er gevaarlijk over het ravijn der overdaad, ballast en bombast wordt geheld.
't Is telkens weer een opluchting als het voorbij is en 'Dark Sets In' begint, de eerste en enige rocksong op 'Keep You Close'. Of hoe noem je zoiets met veel vuile gitaren? Greg Dulli doet erop mee, maar je hoort hem nauwelijks.
Dat is anders in 'Twice', waarin Barman en Dulli tweestemmig de refreinen voor hun rekening nemen: 'Twice I set my mind on you / And twice I gave you nothing / Twice you showed me what to do / Twice it came to nothing'. Uit de dichtbundel 'Bindingsangst'.
Eerst zingen Barman en Dulli het nog samen, maar dan is de voorzanger naar het achtergrondkoor verdwenen en staat Dulli er alleen voor. En het moet gezegd: niemand beter om daar te staan.
'Ghost' is het perfecte trapje voor 'Constant Now': een vederlichte pianotwinkel, een goedgeluimde gitaar en een tekst waarin er voor wie hard zoeken wil best wat zonlicht te vinden is: 'The sequel was a flop, let the third one begin (…) We've saved our lovemiles, baby / We're the cabin crew of cupid's company'.
Na 'Constant Now' staat alles in het teken van de goede afloop. Geen betere afsluiter dan 'Easy': traag, afrondend, het spaarzaamste van de plaat, met in de refreinen de laatste resten verf met geweld de lucht in geknald. 'Easy' doet als enige echte albumtrack (zie 'The Final Blast' minus de bombast) dienst als het teken voor de laatste kilometer.
En wat 'The End of Romance' betreft, ten slotte, kunnen wij de Engelsen van de door Tom Barman zo gesmaakte Q-recensie wel begrijpen als ze zeggen: 'Sounds like an ad for cheap perfume'.
't Is een schaamteloos romantische ballade waarvan het parlando in de strofes onze gedachten bij momenten deed afdwalen naar 'Gigi l'amoroso' van Dalida (sorry, Tommy!). Zo'n lied dat je, afhankelijk van de staat van je hart en ziel, in tweeën kan breken dan wel in bulderlachen doen uitbarsten.
'Keep You Close' is een groeiplaat met een hart van goud en een paar kleine twijfelgevallen. Drie sterren voorlopig. En mochten wij tegen december uitgelachen zijn, dan verneemt u het wel in de eindejaarslijstjes. Een gelukkig nieuwjaar alvast!
dEUS speelt op vrijdag 16 december in de Lotto Arena en daags erna in Vorst Nationaal.





















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



5 reacties
reageer ookAron
Zaterdag 1 oktober 2011 - 22u42
De trots van de Belgische rockmuziek doet het weer. Prachtig album, genieten van begin tot het eind. Doet me ongelooflijk veel denken aan The Ideal Crash, niet zomaar m'n favoriete plaat tout court
paul
Vrijdag 23 september 2011 - 15u34
Dark sets in doet me denken aan A Perfect Circle, Tool achtige sound.
MarcoPolo
Donderdag 22 september 2011 - 22u34
Groeiplaat, groeiplaat.......wat is dat een groeiplaat' Wel, u luistert een keer of 10 naar dit album en u zal weten wat een groeiplaat is! Dit is er eentje voor de eeuwigheid. Voor mij zijn de absolute hoogtepunten op dit album, Keep you close, Constant now, End of romance en als absolute favoriet Second nature! Volgens mij heeft dEUS, Steak nr8 voorbijgestoken in de race voor album van het jaar!
BDH
Donderdag 22 september 2011 - 01u01
De plaat heeft inderdaad meedere draaibeurten(kenmerk van een goeie plaat vind ik!!) nodig maar ontwaart zich daarna ook in zijn volle schoonheid. Mijn welgemeende felicitaties aan de dEUS,'t is een prachtplaat.
gv1986
Dinsdag 20 september 2011 - 09u48
Het is idd een groeiplaat. De eerste keer had ik zoiets van 'Niet slecht, maar ook niet goed. Beetje gewoontjes voor dEUS'. Maar alweer 7 luisterbeurten verder staan er een aantal nummers op deze plaat die wel eens zouden kunnen uitgroeien tot dEUS-favorieten van hun hele oeuvre. Wat mij betreft behoren Dark Sets In, Ghost, Twice (We Survive) en - jawel - The End Of Romance bij het beste dat ze ooit gemaakt hebben. Enkel The Final Blast en Constant Now kunnen me minder bekoren.
Reageer ook