The Kooks - Junk of the Heart

Neen, vrienden: ik heb mezelf het hele weekend lang in m'n slaapkamer verschanst, en daar heb ik álle artikels gelezen die ooit over The Kookszijn verschenen.' – 'Dat meen je niet, Luke.' – 'Dat meen ik wél. En raad eens wat die lezing mij geleerd heeft? Dat er tot op heden geen enkel, maar dan ook echt wel geen één stuk over ons verschenen is waarin we niet omschreven werden als een lightversie van Arctic Monkeys.

Boys, ik heb een voorstel: laten we ophouden ons imago nog aan te vechten, maar het integendeel voluit omhelzen. Als we toch een lightversie van Arctic Monkeys zijn, bedoel ik, laten we er dan ook echt he-le-maal voor gaan. Hugh?' – 'Ja, Luke?' – 'Ik verbied je om van nu af aan nog te rocken.

Wees een gentleman, Hugh, en behandel je gitaar ook als zodanig. Paul? Gedaan met dat ongecontroleerde gebeuk, alsjeblieft. Lekker cleane drums wil ik horen, netjes in de maat. Remember: Arctic Monkeys light. En wat jou betreft, Peter: jij speelt de bas, dus jij hoeft enkel je mond te houden en Hugh te volgen, en als je braaf bent mag je van mij ook wat op de synthesizer spelen. Iedereen akkoord?' – 'Jij bent de baas, Luke.'

Twee jaar later ligt 'Junk of the Heart' op ons bureau, de derde van The Kooks, en die klinkt precies zoals Luke Pritchard 'm zich had gewenst: goed gecoiffeerd, proper gewassen, beleefd met twee woorden sprekend. De ideale cd voor wie op zoek is naar een licht verteerbaar deuntje om 's middags in zijn sapjesbar op te zetten (je kunt die laatste van Snow Patrol per slot niet blíjven draaien); een regelrechte sof voor wie zijn favoriete muziek graag LUID mag opzetten, en zich al langer dan vandaag afvraagt wat er ooit met dat veelbelovende groepje van 'Inside In/Inside Out' is gebeurd.

Akkoord, 'How'd You Like That' heeft best een catchy refrein, en ook het aan Blurs 'Coffee & Tv' herinnerende titelnummer is lang niet kwaad. Maar waarom alles toch zo ingehouden en zo gezapig, en waarom in hemelsnaam die veel te aanwezige synthesizer in praktisch ieder nummer?

Zachte heelmeesters maken stinkende wonden: iemand zou The Kooks in een tochtige kelder moeten opsluiten met het instrumentarium van Seasick Steve (een schroevendraaier, een omgekeerde zeepkist en een plank met een roestige snaar), en hun vertellen dat ze er pas uit mogen wanneer ze genoeg nummers klaar hebben voor een nieuwe plaat. Levert gegarandeerd ook enkele geestige anekdotes op voor in interviews.

Voorbeluisteren via:

The Kooks spelen op dinsdag 18 oktober in Vorst Nationaal in Brussel.

• The Kooks
• MySpace