The Horrors - Skying

Zanger Faris Badwan verzamelt singles van girlgroups uit de sixtiesen is fan van de avant-gardecellist Arthur Russell - twee liefdes die hij al verenigde in z'n onvolprezen nevengroepje Cat's Eyes. Joshua Third leerde gitaar spelen op de gruizige grunge en nineties-noise van The Jesus Lizard en Sonic Youth.

Keyboardspeler Rhys 'Spider' Webb was als tiener vooral te vinden op garagerock- en northern soul-feestjes en gooit zich tegenwoordig samen met bassist en Joe Meek-adept Tomethy Furse op elektronica - zie hun zijproject Spider and the Flies. Met andere woorden: The Horrors zijn de hipste muziekencyclopedieën round the block.

Terwijl een andere groep met zo veel invloeden algauw drakerige medleymuziek zou maken, hebben Badwan en de zijnen net dat ietsje meer klasse. Ze voelen niet de behoefte om hun eigen muziek dicht te plamuren met alle stijlen die ze in zich voelen. Op 'Skying', hun derde, hebben ze zelfs de Song ontdekt, in al zijn eenvoudige pracht. En dan krijg je de lekkerste plaat van het jaar (tot nu toe), een plaat waarop het van zalvend naar gemeen gaat, en weer terug.

'You Said' is een even dromerig als catchy liefdesliedje met parmantige blazers die zo van 'Ocean Rain' van Echo & The Bunnymen lijken geplukt. In de single 'Still Life' (hun allereerste popsong van) zit Badwans stem die van (de jonge) Ian McCulloch gevaarlijk dicht op de hielen. 'Toevallig', weten we na een interview met Webb dat u binnenkort op deze pagina's kunt lezen, want geen enkele Horror is Bunnymen-fan.

We zullen hem maar geloven, en gewoon genieten van deze naar één van onze favoriete groepen lonkende accidents de parcours.

Met 'Skying' ontpoppen The Horrors zich als de intelligentste, stijlvolste en stoerste groep van nu. Deze plaat handhaaft de perfecte balans tussen romantische wavepop (beste voorbeeld: 'Wild Eyed', een song die Sofia Coppola vast al heeft besteld voor de slumber party-scène in haar volgende film) en tegendraadse punkrockers (beste voorbeeld: 'I Can See Through You', vroege Primal Scream doet iets bestiaals met Bauhaus).

Twee songs combineren het beste van die werelden, en groeien na een lange, hypnotiserende intro uit tot heerlijk jachtige riffmonsters: 'Endless Blue' en 'Moving Further Away'. Het nijdige dier dat zich in die laatste song ter hoogte van 6 minuten en 31 seconcen 'Alien'-gewijs uit de toetsen/snaren/strot van Webb/Third/Badwan naar buiten werkt, is onze opgeheven middelvinger van de week. Van het jaar. Tot op Pukkelpop!

Voorbeluisteren via:

The Horrors spelen op zaterdag 20 augustus op Pukkelpop.

• The Horrors website
• MySpace