Toptracks:
- Random Acts of Senseless Violence
- Emily Dickinson
- I Should Not Dare
Hoewel de helft van de tracks al op 'Manafon' stond, is dit allesbehalve een herhalingsoefening.
Het origineel werd sterk gedragen door de laptop-glitch van Christian Fennesz; diens bijdragen zijn nu een stuk minder prominent, ten voordele van de strijkersarrangementen van Dai Fujikura, de samples van Erik Honoré en Jan Bang, en de sax van freejazzer Evan Parker.
Sylvian vermengt alles tot volstrekt unieke songs, met links naar ambient, hedendaags klassiek, clicks & cuts en avant-gardistische jazz - weet, lezer, dat de songs zelf een pak aanlokkelijker klinken dan zo'n neergeschreven deconstructie.
'Died in the Wool' is bovendien niet zo kil en unheimlich als 'Manafon'. Tenzij dan het tweede schijfje, waarop slechts één track staat: de bijna twintig minuten durende geluidssculptuur 'When We Return You Won't Recognise Us'.
Verslavende horror voor de oren.
Voorbeluisteren via 
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
1 reactie
reageer ookja doei
Zondag 26 juni 2011 - 15u09
Ja doei... David vindt moeilijk doen gewoon gemakkelijker dan een echt goede plaat maken. (wat hij heel goed kan) Omdat er altijd mensen zijn zoals onze recensent die zon plaat kunnen gebruiken om hun goede smaak te etaleren. Stel je gaat naar een onbewoond eiland en je mag kiezen; died in the wool of puzzle muteson mee, welke zou je dan kiezen. Waarom heeft puzzle dan een lagere waardering gekregen '
Reageer ook