O'Death - Outside

En er is wel meer veranderd: de - al dan niet gewilde - slordigheden van weleer hebben plaatsgemaakt voor een beheerste aanpak. Alsof alle onzin weggesneden is, en de vijf zich alleen nog op de essentie willen concentreren. Misschien slaan we aan het hineininterpretieren, maar: twee jaar geleden werd drummer David Rogers-Berry door botkanker getroffen, waarvan hij ondertussen (na maanden chemotherapie en de inplanting van een nieuwe schouder) genezen is.

En wie de ademtocht van deGrim Reaper in de nek gevoeld heeft, verbeuzelt geen tijd aan liflafjes; zélfs niet een band die zich in tempore non suspecto O'Death noemde (naar de gelijknamige bluegrasstraditional die wereldwijde faam verkreeg via de soundtrack van 'O Brother, Where Art Thou?').

Ze hebben nog altijd een voorkeur voor bruin- en grijstinten ('The Lake Departed'), maar hun met fiddle, ukelele, banjo en drums (deels samengesteld met blikken en dozen) bereide americana heeft nu ook uitlopers naar Tom Waits ('Alamar', 'Howling Through') en Fleet Foxes ('Black Dress', 'Bugs'), is bevrucht met invloeden uit Balkan- en klezmermuziek, en klinkt soms zowaar als een akoestische pocketversie van de CinemaScope-composities van Mercury Rev (het nagenoeg instrumentale 'Don't Come Back').

Dankzij die verruiming én een elftal puike songs waarvoor Greg Jamie bij vlagen onheilspellende teksten bedacht, nemen ze in het gothic country-pelotonnetje (denk aan William Elliott Whitmore, Murder by Death of The Builders and The Butchers) met 'Outside' resoluut de kop.

Voorbeluisteren via

• MySpace