White Denim - D

 Het kan niet anders of de waanzinnig getalenteerde Texaanse muziekjunkies van White Denimkennen dat verhaal, en toch laten ze zich vangen. 'Burnished', 'At the Farm', 'Is and Is and Is', 'River to Consider': het vakmanschap dat ze tentoonspreiden op 'D'doet ons grofweg de helft van de tijd niks.

Hun muzikale vernuft is duizelingwekkend, de solo's spectaculair, maar zolang de heren nalaten een punt te maken, hebben wij er geen oren naar. Bij single 'Anvil Everything'gaan we dan weer twijfelen: is ook veel te druk, met tempowisselingen waarin we ons verslikken, maar wordt gered door een warm kloppend hart.

'Drug'is nog beter, een psychedelisch anthem als soundtrack bij een eindeloze festivalzomer, en de zonnige, simpele country van slotsong 'Keys'telt tot onze grote opluchting (eindelijk!) geen noot te veel.

Het geeft te denken: op de eerste helft van voorganger 'Fits', tot nader order de krachtigste rock van 2009, slaagde White Denim erin om uit een encyclopedische muziekkennis en verbluffende vingervlugheid gebalde en onweerstaanbare songs te puren, en op 'Last Days of Summer' - nog steeds gratis te downloaden op hun site - paarden ze vorig jaar jazz aan gitaarpop in liedjes die achteloos het einde van de grote vakantie verbeeldden.

Dat zijn de dingen die we op 'D' node missen: eenvoud, spanning, een prettig gevoel in de onderbuik. White Denim moet uitkijken dat het geen eeuwige belofte wordt

• White Denim
• MySpace