Toptracks:
- The Edge of Glory
- Bad Kids
En dat met seventiesteksten over weglopen-van-huis à la Springsteengeplakt op eurotrashbeats zoals ze in de nineties bij ons werden gefabriceerd door gezichtsloze projecten als Human Resource.
Bekentenis één: wij zijn pas believers sinds de ep 'The Fame Monster' uit 2009 - de decadente, knettergekke single 'Bad Romance' en vooral de met cyaankali vergiftigde knuffelrock van 'Monster' deden het hem. Bekentenis twee: ook wij zitten al weken klaar om de nieuwe Gaga, de meest gehypete plaat van 2011, met de grond gelijk te maken.
De singles 'Born This Way'(zelfs voor gays té gay) en vooral 'Judas'('Bad Romance', deel 8) gaven ons er zelfs zin in. Helaas, haters: 'Born This Way'-de-elpee heeft de lelijkste hoes van het jaar (Gaga goes metal) en is niet de monumentale pletwals die Mama Monster had aangekondigd - ondanks alle ambitie: zeventien tracks en een flinke handvol bonusremixen - maar 't is evenmin de stinker die we verwacht hadden.
Gaga maakt haar twee miskleunen van singles goed met één song: 'The Edge of Glory', een catchy bombastbom waarvan we stellig hopen dat hij, tegen dat u dit leest, Adeleheeft verdrongen aan de top van de Billboard Hot 100.
E Street Band-lid Clarence Clemonsspeelt er sax op, maar de échte liefdesbrief aan The Boss is 'Yoü and I', een goeie ballad met verzen die er niet om liegen: 'Something about lonely nights and my lipstick on your faceâš / Something something about my cool Nebraska guy'.De andere liedjes in die categorie cyberroadmovies ('Marry the Night'en 'Highway Unicorn (Road to Love)') zijn saaie middle of the road, meer niet.
Dé grote vrees - dat 'Born This Way' geen campy discohits over en voor misfits zou bevatten - blijkt ongegrond. 'Government Hooker'is zoals Fischerspoonerhad geklonken, hadden ze wat meer ambitie gehad. Met z'n 'I'm a nerd / I'm absurd'-refrein is de ADHD-track 'Bad Kids'onze favoriet, 'Sheiße'is lekker vloekende moffendisco, en in 'Heavy Metal Lover'klinkt de zangeres als Donna Summeraan de rohypnol – zwoel, loom en zelfs sexy.
Er dan weer compleet óver zijn de onbeluisterbare 'Country Road Version' van het titelnummer (één van de bonussen, en hoogstens interessant als bewijs van Gaga's onverbiddelijke ambitie: ze wil alle lagen van de wereldbevolking voor zich winnen - alsof dat nog nodig is) en 'Americano', dat klinkt als een gabberremix van een variétésingle uit de stal van Johnny Hoes.
Wij hadden Lady Gaga op het - voorlopige? - toppunt van haar roem liever een hele plaat vol kierewiete pop zien maken, maar bored this way? Dat zijn we nog lang niet.
Voorbeluisteren via 
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
4 reacties
reageer ookjustme
Vrijdag 10 juni 2011 - 14u12
Typisch weer om Lady Gaga af te breken. Het is niet omdat één verbitterde recensent zegt dat het niet goed is dat we het daarom allemaal moeten geloven :s De meeste liedjes zijn fantastisch en gaan allemaal over vrijheid. Paws up en reject everything that keeps you from being yourself !
Pipi Langkous
Donderdag 9 juni 2011 - 19u22
Zeg, wat is dat voor een tekst' Ik versta er helemaal niks van. "En dat met seventiesteksten over weglopen-van-huis à la Springsteen geplakt op eurotrashbeats zoals ze in de nineties bij ons werden gefabriceerd door gezichtsloze projecten als Human Resource . " Uh?
Iemand
Woensdag 1 juni 2011 - 21u55
Lady Gaga in Humo, dat ik dit nog moet meemaken...
guyjones
Dinsdag 31 mei 2011 - 14u41
Er wordt iets teveel waarde gehecht aan de Forbes lijst. Die wordt jaarlijks opgesteld en heeft voornamelijk te maken met de sociale invloed die Gaga in dit geval heeft. Van die sociale invloed( Twitter en Facebook) moet ze het dan ook hebben,want hara muziek is niet om aan te horen. Van iemand die roept dat ze het beste album van het deccenium gaat maken had ik toch wel iets meer verwacht.
Reageer ook