Kurt Vile - Smoke Ring for My Halo

Daar is iets van aan: check maar eens hoe hemels die gitaren rinkelen in 'Jesus Fever'en 'In My Time', twee potentiële radiohits. Maar wij vinden het vooral straf dat Vile bij nader toehoren toch wat tégenspartelt. In zijn teksten toont hij zich aldoor van zijn meest ingekeerde en dus minst toegankelijke kant: hij worstelt met besluiteloosheid ('I don't wanna change / But I don't wanna stay the same' luidt het in 'Peeping Tomboy'), met verveling ('On Tour') en met de rest van de mensheid (het wrange 'Society Is My Friend').

Hij zingt het bovendien allemaal alsof het hem allemaal geen fuck kan schelen, in songs die ter plekke verzonnen lijken. (Doelbewuste aanval op de charts? Vergeet het.) Met sprekend gemak schudden hij en zijn begeleidingsband The Violatorstelkens opnieuw frisse mengvormen van slaperige folkjams, klassieke singer-songwriterpop en potige fuzzrock uit hun instrumenten.

Geen bekende namen in die band, overigens, maar mogen wij er een dreamteam in horen met George Brigman(de psychedelische rocker), Bert Jansch, J. Mascis, Lou Reed(die snerende zang in 'Puppet to the Man'!) en Tom Petty?

Intussen hebben we 'Smoke Ringsfor My Halo' al belachelijk vaak opgelegd. Aanleiding is telkens weer opener 'Baby's Arms', een heus liefdesliedje (met Meg Bairdvan Espers in het koortje) waar we niet genoeg van kunnen krijgen.

Maar de échte reden ligt in de even wazige als weerbarstige schoonheid van deze schijf, en in de tegenstrijdigheden waarvan nukkige songs als 'Runner Ups' overlopen: het ene moment lijken ze wel erg lang door te dreinen, het volgende blijken ze zo hypnotiserend dat je hoopt dat ze zullen blijven duren. En laat nu net intrigerende plaatjes als dit op onze draaitafel het langste leven beschoren zijn.

Voorbeluisteren

Kurt Vile & The Violators spelen op dinsdag 17 mei in de Botanique in Brussel en op woensdag 18 mei in de Charlatan in Gent.

• Kurt Vile
• MySpace