Elbow - Build a Rocket Boys!

Maar het wordt nimmer larmoyant, zelfs niet als hij in 'Open Arms' opwerpt: 'The man you are will know the boy you were'. Of als hij, geïnspireerd door zijn dagen als hangjongere in het grijze Manchester van de jaren tachtig, een warm pleidooi houdt voor jeugdig nietsdoen ('Lippy Kids' ).

Elbow is met zijn vorige, 'The Seldom Seen Kid' uit 2008, dan wel doorgestoten naar de commerciële top in Europa, het kwintet blijft koppig zijn eigen weg gaan.

Zo bloeit opener 'The Birds' (acht minuten, en geen seconde te lang) pas na vijf minuten in al zijn orkestrale schoonheid op; de lange aanloop is opvallend stil gemastered, waardoor je de volumeknop naar rechts gooit - tót je 'm bij die uitbarsting weer naar links moet draaien. Héérlijk vinden wij dat. Aan het einde van de plaat krijgt de song een korte reprise, gezongen, neen, gebromd door ene John Moseley .

Een Elbow-plaat is niet compleet zonder koor, en dus geeft The Hallé Youth Choir geregeld vocale steun -zoals in het afsluitende 'Dear Friends', naar goeie Elbow-traditie een onvergetelijke envoi - en een paar keer mag het zelfs prominent opdraven.

Daar vloeien enkele toppers uit voort: 'The River', met voorts alleen een uitgeleefde piano, steunt op de contrastwerking tussen de weifelende Garvey en het troostende koor; en 'With Love', dat swingt zoals Elbow zelden geswingd heeft: als Manchestergospel nog niet bestaat, is het genre bij dezen uitgevonden. Maar helaas ook één (let wel: naar Elbow-maatstaven) minder nummer: het iets te temerige ' Open Arms'.

Zoals 'The River' is ook 'Jesus Is a Rochdale Girl' van alle liflafjes ontdaan: een fluisterstem, een basdrum, een akoestische gitaar en een verdwaald keyboard volstaan om uit te groeien tot één van de aangrijpendste liedjes uit het zo al met gulden randen afgezette Elbow-songbook.

Het belooft meteen het beste voor wanneer deze groep ooit de aangekondigde koerswijzing à la Talk Talk inzet. Maar nu we dat schrijven: het minimalisme van het galmende 'The Night Will Always Win' is ons toch een tikkeltje te leeg (ook hier: honderden bands zouden er een moord voor plegen).

De hoekige songs waarzonder een Elbow-plaat evenmin compleet is (zie ook 'Grounds for Divorice' op 'The Seldom Seen Kid' en 'Snooks (Progress Report)' op 'Cast of Thousands') zijn de bluesmutant 'Neat Little Rows' en het - ondanks strijkers en een zachtjes opkringelende pianomelodie - grofkorrelige 'High Ideals' .

Je kan er je oren aan openhalen, en toch warmen ze je ziel op: een paradox die weinig andere bands zo goed kunnen verklanken. Na 'Build a Rocket Boys!' weten wij het wel zeker: Jezus is een bariton met een dikke buik, een baard en borstelige wenkbrauwen.

Voorbeluisteren via

Elbow speelt op zaterdag 2 juli op Rock Werchter.

• Elbow
• MySpace