
Toptracks:
- Ladder Song
- Approximate Sunlight
En dat doet Oberst geregeld op 'The People's Key', waarop hij en zijn bandmaats volop voor rock kiezen. Na het overrompelende, breed geschakeerde geluid van voorganger 'Cassadaga' mag dat een verrassing heten. Gelukkig wordt die rock in elke song anders ingevuld, zodat'The People's Key' geen monoliet is.
In 'Firewall'horen we echo's van de Latin Playboys, 'Shell Games' steunt opeighties-elektronica, en bij 'Jejune Stars'mag u aan Arcade Firedenken. Alleen: de meeste songs zijn wel aardig, maar weinig memorabel. En de wijsheden die ene Danny Brewertussendoor spuit, kunnen we niet altijd vatten: 'If there is no such thing as time, you're already there and you're controling the cycle' - huh? De enige échte uitschieters zijn 'Approximate Sunlight', waardoor een Afrikaanse beat schuifelt, en de uitgeleefde pianotrack 'Ladder Song'('Will I know when it's finally done / This whole life is an hallucination').
Oberst heeft de voorbije jaren geregeld gesuggereerd dat het tijd wordt om de naam Bright Eyes te begraven. Laten we hopen dat hij daar nog even mee wacht: van een band die met 'LIFTED or the Story Is in the Soil, Keep You Ear to the Ground' één van de beste platen van deze prille eeuw maakte, en die ooit een ijkpunt voor zoveel anderen was, verwachten we een veel indrukwekkender zwanenzang dan 'The People's Key'.






















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



0 reacties
reageer ookReageer ook