James Blake - CMYK en Klavierwerke

cd-reviews Donderdag 21 oktober 2010 - 09u15, door (hs)

Mocht Timbalandde cutting edge van zijn gloriedagen niet allang kwijt zijn, en mocht hij onder invloed van het verzamelde werk van Burialde hitparade hebben afgezworen, dan klonk hij nu als James Blake.

6791_catalogue_11266_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Toptracks:

  • I'll Stay
  • I Only Know (What I Know Now)

Mocht Timbaland de cutting edge van zijn gloriedagen niet allang kwijt zijn, en mocht hij onder invloed van het verzamelde werk van Burial de hitparade hebben afgezworen, dan klonk hij nu als James Blake. Op diens ep 'CMYK' zweven wolkjes R&B-vocalen over warme jazzy akkoorden, bubbelende beats en ingehouden sub-bass.

Alles klinkt loepzuiver, ook de ruis. Nergens horen we een zucht of een klik te veel. Uit de gestolde vocoderfunk van 'Footnotes' lekt melancholie; 'I'll Stay' ontpopt zich tot een even postmodern als pakkend cut-and-paste-duet. Zangstemmen zijn voor Blake net zo'n bron van inspiratie als voor Timba: voor 'CMYK' samplede en verknipte hij Aaliyah en Kelis tot alleen kapotte lettergrepen en rauwe emotie overbleven.

De stemmen van Justin Vernon en Joni Mitchell brachten Blake dan weer op het idee om op 'Klavierwerke', nog een ep, snippers van zijn eigen stem te combineren met nazinderende pianonoten en sissende synths. De stemming is ingetogen, bijna triest. In 'Don't You Think I Do' vallen nog vage contouren van een dancetrack te herkennen, en de titeltrack heeft de hartslag van Berlijnse heroin house.

In het bijzonder soulvolle 'I Only Know (What I Know Now)' geven stilte en static het ritme aan, meer dan de pops, crackles & handclaps. Het moet van Fennesz' radicale reconstructie van 'Paint It Black' geleden zijn dat een elektronicasong ons nog zo raakte: mysterie en emotie zijn perfect in balans, omdat Blake net genoeg prijsgeeft en net genoeg verhult. Dit is gospel voor de eenentwintigste eeuw.

Amper tweeëntwintig is deze Londense conservatoriumstudent. Zijn complete discografie - een paar singles vorig jaar ('Air and Lack Thereof' haalde ons eindejaarslijstje) plus drie ep's in 2010 - duurt alles samen nauwelijks een uur, maar hij evolueert zo snel dat hij allang niet meer in het postdubstepvakje past.

Als de heren Antony Hegarty en David Sylvian ook maar een béétje verstand in hun kop hebben, huren ze Blake meteen in voor hun volgende plaat, voor zijn diensten onbetaalbaar worden. Wij tellen intussen de uren af tot zijn debuutelpee verschijnt: de vooruitgestuurde, Feist-coverende single 'Limit To Your Love' klinkt alvast fantastisch.

CMYK voorbeluisteren via:CMYK

Klavierwerke voorbeluisteren via:Klavierwerke

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews