Tricky - Mixed Race

Of nét niet raak genoeg, afhankelijk van hoever je verwachtingen reiken. Onze persoonlijke Tricky Top Vier mag hij in elk geval binnen: ergens tussen 'Blowback' en 'Vulnerable', maar nog steeds op een zeestraat van 'Maxinquaye'.

Hakim Hamadouche, Bobby Gillespie(Primal Scream) en de Jamaicaanse MCTerry Lynndoen mee, maar de belangrijkste passante heet Franky Riley, een getalenteerd zwijmelend zangeresje dat zich hier gewillig voor de blote bast van de Trickster (alleen de politie spreekt hem nog aan metAdrian Thaws) laat spannen.

Dankzij háár staat de sfeer in 'Ghetto Stars'even gespannen als de bekabelde bovenarmen van een opgepompte De Kerpel: het is één van de hoogtepunten.

Tricky doet zelden moeite om z'n invloeden te maskeren: 'Kingston Logic'is weinig meer dan het staccato ritme van Daft Punks 'Technologic' waar smerige raps overheen zijn gefluimd, maar het is een goede vondst, en het wérkt. 'Murder Weapon'opent met een flard 'My Way' op muziekdoos, en vervolgt met de van nieuwe lyrics voorziene, in een loop gedwongen baslijn van 'Theme from Peter Gunn': opnieuw raak, ook al is het in se een lazy man's truc van de foor.

Gooi er nog wat gemuteerde jazz ('Come to Me'), een postmoderne maar helaas ook instantvergeetbare negro spiritual ('Every Day') en een schuimbekkend voortjakkerende dancetrack ('Bristol to London') bij, en het is allang duidelijk waarom de voormalige Kid zelf dit zijn meest energieke plaat evah noemt. Minder geschikt om uw voorraad afghaan op door te jagen, doch het voldoet. In afwachting tot er nog eens een tot de nok met diamanten en parels gevulde driemaster tegen Tricky's rotsen te pletter splijt.

Voorbeluisteren via:

• Tricky
• MySpace: Tricky